متن کتاب

فالتفت الحسين فإذا بطفل له يتلظّى عطشاً، فأخذه على يده و قال: «يا قوم، إن لم ترحموني فارحموا هذا الطّفل»، فرماه رجل منهم بسهم فذبحه، فجعل الحسين يبكي و يقول: «اللّهمّ احكم بيننا و بين قوم دعونا لينصرونا فقتلونا» ، فنودي من الهواء: «دعه يا حسين، فإنّ له مرضعاً في الجنّة» .

ترجمه

امام حسین علیه‌السلام نگاهی کرد و دید فرزند خردسالش از شدت تشنگی (همچون ماهی که در آفتاب می‌تپد) بی‌تابی می‌کند. او را بر دست گرفت و گفت: «ای قوم، اگر به من رحم نمی‌کنید، به این کودک رحم کنید.» (در این هنگام) مردی از میان آنان تیری به‌سوی طفل پرتاب و ذبحش کرد. پس امام حسین علیه‌السلام شروع به گریستن کرد و می‌گفت: «خدایا، میان ما و قومی که ما را دعوت کردند تا یاری‌مان کنند، اما (به‌جای یاری) ما را کشتند، حکم فرما». پس از میان آسمان ندایی آمد: «ای حسین، او را رها کن؛ چراکه در بهشت شیردهنده‌ای دارد که او را شیر می‌دهد».

منبع

تذکرة الخواص ابن جوزی (المجمع العالمی لاهل البیت علیهم‌السلام)، ج۲، ص۱۶۴.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.