به روایت کتاب مونس المحبین نام اصلی حرّ، محمد بن یزید ریاحی بود. امام علیه‌السلام او را حرّ نام نهادند به جهت آنکه از حضرت امام حسین عذر خواست و توبه کرد. حضرت فرمود که: «عذر تُرا قبول کردم و به بهشت نروم تا ترا با خود نبرم».

ادامه مطلب

رُوي عن المفيد رحمه الله مرفوعاً عن ابن طاوس و عن فاطمة الخزائيّة قالتْ: كان لي جارٌ في الكوفة و كان صبيح الوجه قمريّ اللون و كان من جملة من مضی إلی حرب الحسين عليه السلام؛ یعنی روایت شده از شیخ مفید رحمه‌الله که آن هم از کتاب سید ابن طاوس نقل کرده است و…

ادامه مطلب

… راوی گوید که: جناب زینب خواتون از مرگ دو فرزند دلبندِ رشید خود که هرکدام چهره‌ای داشتند مانند ماه تابان و قامتی داشتند چون سرو خرامان، هیچ بی‌طاقتی ننمود، صبر و شکیبایی ورزید و شکر خدای تعالی بر زبان جاری نمود و مطلقاً اضطراب و جزع بر خود قرار نداد. ولکن بعد از شهادت…

ادامه مطلب

راوی گوید که: [هنگام شهادت حضرت عباس علیه‌السلام] محمد انس در پیش شاهزاده ایستاده بود، چون آواز عباس شنید و گریۀ حسین مظلوم بدید، پیاده‌روی به میدان نهاد بدان موضع که عباس افتاده بود. چون بدان‌جا رسید، او را دید میان خاک و خون جان داده و از زندان فنا روی به گلستان بقا آورده،…

ادامه مطلب

برخی اهل فضل روایت کردند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در کربلا فرود آمد، پرچمی برافراشت و آن را به هیچ‌یک از یارانش نسپرد. از آن حضرت پرسیدند، فرمود: «صاحب آن خواهد آمد». درحالی‌که آنان منتظر بودند، ناگاه گردوغباری برخاست. امام علیه‌السلام به یارانش فرمود: «این صاحب پرچم است که از راه رسیده است». ناگاه…

ادامه مطلب

ابن عبدالبر در کتاب الاستیعاب و عسقلانی در الاصابة گفته‌اند: مسلم بن عوسجه… مردی شریف، بزرگوار، عابد، قاری و زاهد بود. او در کنار امام حسین علیه‌السلام در کربلا به شهادت رسید.

ادامه مطلب

… مسلم بن عوسجة الاسدی و حافظ قرآن بود و دویست بار قرآن پیش امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام خوانده بود و امیرالمؤمنین علیه‌السلام وی را برادر خواندی.

ادامه مطلب

عبیدالله ملعون بکر بن حمران الاحمری را فرستاد و گفت: «بر بام کوشک رو و مسلم بن عقیل را گردن بزن». آن سگ شامی حرام‌زاده برفت و تیغ بر گردن مسلم زد. چون خون مسلم علیه‌السلام بر زمین رسید، گردوغباری برآمد و جهان تاریک شد و زلزله در زمین افتاد و فریاد از ملکوت برآمد،…

ادامه مطلب

… عبیدالله بن زیاد هانی بن عروه را – که در آن روز، نود و چند سال داشت – نزد خود فراخواند و گفت: «چه چیزی تو را بر آن داشت که دشمن من را پناه دهی و او را در پناه خود جای دهی»؟ هانی گفت: «ای پسر برادر من، او با حقّی نزد…

ادامه مطلب

… به مطالبی برخورد کردم که برخی از هم‌عصران ما در کتاب‌های خود به‌صورت مرسل نقل کردند و دوست داشتم آن‌ها را در اینجا ذکر کنم، هرچند در کتاب‌های معتبر به آن‌ها دست نیافته‌ام.

ادامه مطلب