نُقِلَ أنّ بعضاً منهنّ مِن كثرة ضرب اليد علی أمّ رأسها وقعتْ مغشية عليها؛ یعنی نقل شده است که: [در مجلس عزاداری اسرا در شام] بعضی از آن بی‌کسان از بس ناله کرده بود و بر فرق خود زده بود، غش کرده، در میان آن غمخانه افتاده بودند.

ادامه مطلب

روي في بعض الكتب: فلمّا ندم ابن معاوية عن فعله الشنيع فرخّص عترتَه و غلمانه و جميع أهل الشام من نسوان بني هاشم و عبد المطّلب و من قريش و غيرهنّ إلی إقامة العزاء علی الحسين عليه السلام؛ یعنی در بعضی از کتب مصیبت روایت شده است: چون‌که یزید بن معاویه علیه الهاویة از افعال…

ادامه مطلب

رُوي في بعض الكتب: أنّه لمّا ساروا بأهل البيت إلی الشام و كانتْ سكينة بنت الحسين عليه السلام ترقّ و تبكي؛ یعنی در بعضی کتب مصیبت روایت شده است: وقتی که آن بی‌شرمانِ کافر اهل‌بیت سیّد بشر را به‌طرف شامِ محنت‌انجام اسیر می‌بردند و در میان قافله جناب سکینه، دختر عزیزۀ جناب امام حسین علیه‌السلام…

ادامه مطلب

… راوی گوید که: جناب زینب خواتون از مرگ دو فرزند دلبندِ رشید خود که هرکدام چهره‌ای داشتند مانند ماه تابان و قامتی داشتند چون سرو خرامان، هیچ بی‌طاقتی ننمود، صبر و شکیبایی ورزید و شکر خدای تعالی بر زبان جاری نمود و مطلقاً اضطراب و جزع بر خود قرار نداد. ولکن بعد از شهادت…

ادامه مطلب

روایت شده است: هنگامی که آل‌الله و خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بر یزید در شام وارد شدند، خانه‌ای را به آنان اختصاص داد و آنان مشغول عزاداری بودند. امام حسین علیه‌السلام دختر سه‌ساله‌ای داشت که از روز شهادت امام دیگر او را ندیده بود؛ این دوری بر او بسیار سنگین و در فراق پدر وحشت کرده…

ادامه مطلب

به سند صحیح مروی است که: حضرت امام رضا علیه‌السلام از مدینه به شهر طوس تشریف می‌بردند، سفارش امام محمدتقی علیه‌السلام را به مادرش زیاده از حد نمود و فرمود که: «نور چشم مرا هر شب بر سینۀ خود جای بده که طفل است و دشمن بسیار دارد». و مادرش به فرمودۀ حضرت عمل می‌نمود.…

ادامه مطلب

در برخی کتاب‌ها آمده است: هنگامی که بلال از مدینه خارج شد (و به شام رفت)، حضرت فاطمه علیهاالسلام هنوز زنده بود. هنگامی که از شام بازگشت و وارد مدینه شد، حضرت فاطمه علیهاالسلام از دنیا رفته بود و بلال از وفات ایشان خبر نداشت.

ادامه مطلب

… (هنگام احتضار امیرالمؤمنین علیه‌السلام) پیشانی‌اش عرق کرد، درحالی‌که بسیار خدا را یاد می‌کرد. پیوسته بسیار ذکر خدا می‌گفت و شهادتین بر زبان می‌راند. سپس رو به قبله نمود و چشمانش را بست و پاها و دستانش را دراز کرد و فرمود: «شهادت می‌دهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه است و شریکی ندارد، و…

ادامه مطلب

از ابوحَمزه، از امام باقر علیه‌السلام روایت شده است که آن حضرت این آیه را تلاوت فرمود: «همانا ما رسولان خود و کسانی را که ایمان آورده‌اند، در زندگی دنیا و روزی که گواهان برپا می‌شوند، یاری می‌کنیم». [غافر: ۵۱] حسین بن علی علیه‌السلام نیز از آنان است. به خدا سوگند، گریۀ شما بر او،…

ادامه مطلب

گفتند: [هنگامی که علی‌اکبر علیه‌السلام به شهادت رسید]، چون امام حسین علیه‌السلام به‌سوی فرزندش آمد، در راه پیوسته نام او را بر زبان می‌آورد، فریاد می‌زد و بسیار می‌گفت: «فرزندم علی! فرزندم علی!» تا اینکه به او رسید. هر دو پای خود را با هم از رکاب بیرون آورد و خود را بر پیکر فرزندش…

ادامه مطلب