به روایتی: چون نامۀ ابن زیاد [در مورد شهیدشدن امام حسین علیه‌السلام] بر یزید شقاوت‌بنیاد رسید و از مضمون نامه مطلع گردید، سه مرتبه از جای خود برخواست و نشست و در همان ساعت حکم کرد که کوس شادیانه بنوازند و در هر گذاری از محلات شام بزم‌های عیش فروچینند و جشن‌های شادی در سازنند.

ادامه مطلب

در کتاب سرور مؤمنین به این طریق مذکور است که: چون سر مطهر امام مظلوم را در میان طشت طلایی نهادند و در نزد آن سر خیل اشرار [ابن زیاد] گذاشتند، آن ملعون تبسم‌کنان سر سالار شهیدان را برداشت. همین‌که آن سر را بلند نمود، قطرۀ اشکی از چشم آن امام مظلوم جاری گردید و…

ادامه مطلب

ترمذی در جامع خود آورده است: ابن زیاد چوب‌دستی‌ای را در بینی امام حسین علیه‌السلام فرومی‌برد و می‌گفت: «من هرگز سری را به این زیبایی ندیده‌ام»! انس گفت: «او از میان آنان (بنی‌هاشم)، بیش از همه به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله شباهت دارد»!

ادامه مطلب

[در مجلس ابن زیاد] وقتی که ابن زیادِ بدبنیاد از قتل جناب سید سجاد درگذشت، آنگاه حکم کرد که آهنگران کوفه را جمع نمودند، گفت: «یک غلی بسیار ثقیلی بسازید و به‌زودی بیاورید». آهنگران گفتند، عرض کردند: «ایها الامیر، آن زنجیری که می‌گویی، ما در زمان جاهلیت می‌ساختیم، وقتی که جناب پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله مبعوث گردید،…

ادامه مطلب

به روایتی معتبر: چون روز دیگر شد [روز بعد از ورود اسرا به کوفه]، ابن زیادِ عداوت‌بنیاد که در شقاوت شدیدتر از شدّاد بود، فرعون‌وار قدم تکبر بر قصر دارالامارۀ بتخانۀ خود نهاد، بعد از آنکه دارالاماره را از اطلس و زربفت و دیبا و با کرسی‌های نقره و طلا ترتیب و زینت داد، مانند…

ادامه مطلب

به یادم آمد از بازار کوفه و کوچه‌های کوفه که اسیران آل محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله بر شتران برهنه سوار و تماشاچیان ازدحام عام نموده بودند که راه برای رفتن و آمدن نبود.

ادامه مطلب

چون سر آن سرور [امام حسین علیه‌السلام] را باز به نزد ابن زیاد بردند، در روی و موی او می‌نگریست. ناگاه لرزه بر دست‌های مشوّش اوفتاد. آن سر مکرّم را بر روی زانوی خود نهاد و قطره‌ای خون از گلوی آن سرور چکیده، از جامه‌های ملعون درگذشت و رانش را سوراخ کرده؛ چنانچه ناسور گشته،…

ادامه مطلب

[بعد از ورود اسرا به کوفه، ابن زیاد] روز دیگر بگفت تا سر امام حسین را بر نیزه کردند و بگردانیدند در جمله کوچه‌ها و قبایل و صد هزار خلق در نظارۀ آن سر جمع شدند، بعضی به تعزیت و بعضی به تهنیت.

ادامه مطلب

ابومخنف از شعبی روایت کرده است: هنگامی که سر مبارک امام حسین علیه‌السلام در محلۀ صراف‌های کوفه آویخته شد، آن سر شریف گلویی صاف کرد و سورۀ کهف را قرائت نمود تا به این سخن الهی رسید: «آنان جوانانی بودند که به پروردگارشان ایمان آوردند و ما بر هدایتشان افزودیم» [کهف: ۱۳]؛ و این اتفاق…

ادامه مطلب

همانا گروهی از افراد صالح، از زبان عالمی از علمای معاصر نقل کرده‌اند که او گفت: مردی معتمد و مورداعتماد از طلاب علوم دینی برای من حکایت کرد و گفت: در برهه‌ای از زمان، در پیش خود – بلکه در نزد گروهی از مردم – زعفر جنی را توبیخ و ملامت می‌کردم و بر بازگشت…

ادامه مطلب