… راوی گوید که: جناب زینب خواتون از مرگ دو فرزند دلبندِ رشید خود که هرکدام چهره‌ای داشتند مانند ماه تابان و قامتی داشتند چون سرو خرامان، هیچ بی‌طاقتی ننمود، صبر و شکیبایی ورزید و شکر خدای تعالی بر زبان جاری نمود و مطلقاً اضطراب و جزع بر خود قرار نداد. ولکن بعد از شهادت…

ادامه مطلب

… علی بن حسین (به میدان آمد)… و به گروه فاسدان حمله کرد و پیوسته جنگید تا آنکه صد و هشتاد سوار را کشت. مردی ملعون در کمین او نشست و با عمودی از آهن بر فرق سر او ضربه زد و بر زمین افتاد…

ادامه مطلب

[هنگامی که حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام به خیمه برگشتند و طلب آب کردند] و به روایتی: در آن حال، خون از بدن علی جاری بود و تمام لباس‌های او خون‌آلود بود و مانند کسی بود که لباس سرخ پوشیده باشد.

ادامه مطلب

هنگامی که علی بن الحسین به‌سوی لشکر دشمن بیرون آمد، حسین – صلوات و سلام خدا بر او – چشمان خود را پایین انداخت و گریست، سپس گفت: «خدایا، خودت بر آنان شاهد باش؛ جوانی به‌سوی آنان بیرون آمد که از میان همۀ مردم، بیشترین شباهت را به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله داشت»!

ادامه مطلب

علی بن حسین – که مادرش لیلی، دختر ابومرّه بن عروه بن مسعود ثقفی بود – (برای به میدان رفتن) پیش آمد و در آن هنگام هجده سال داشت. هنگامی که حسین او را دید، محاسن سفید خود را به‌سوی آسمان بلند کرد و گفت: «خدایا، بر این گروه شاهد باش؛ جوانی به‌سوی آنان به…

ادامه مطلب

و در روایتی دیگر آمده است که در آن زمان که علی‌اکبر بر تمام لشکر حمله کرد و او را در میان گرفتند، شاهزاده از نظر حسین غایب شد. حسین از عقب وی درآمد تا تفحص احوال وی کند و نعره می‌زد که «يا عليّ يا عليّ»! ناگاه آواز علی‌اکبر برآمد که: «يا أبتاه، أدركني؛…

ادامه مطلب

از ابوحمزۀ ثمالی روایت شده است که امام صادق علیه‌السلام فرمود: «هرگاه خواستی به‌سوی قبر امام حسین علیه‌السلام حرکت کنی… سپس به‌سوی قبر علی بن الحسین (علی‌اکبر) برو که او در کنار پای حسین قرار دارد. پس هنگامی که در برابر قبر او ایستادی، بگو: سلام بر تو، ای فرزند رسول خدا… پدر و مادرم…

ادامه مطلب

روایت شده است: [پس از شهادت علی‌اکبر علیه‌السلام]، حضرت زینب علیهاالسلام شتابان بیرون آمد و ناله و واویلا سر می‌داد و می‌گفت: «ای محبوب من! ای میوۀ دلم! ای نور چشمانم! وای فرزندم! وای کشته‌شده! وای از کمیِ یاور! وای از غربت و تنهایی! وای پارۀ قلبم! ای‌کاش پیش از امروز نابینا شده بودم و…

ادامه مطلب

گفتند: [هنگامی که علی‌اکبر علیه‌السلام به شهادت رسید]، چون امام حسین علیه‌السلام به‌سوی فرزندش آمد، در راه پیوسته نام او را بر زبان می‌آورد، فریاد می‌زد و بسیار می‌گفت: «فرزندم علی! فرزندم علی!» تا اینکه به او رسید. هر دو پای خود را با هم از رکاب بیرون آورد و خود را بر پیکر فرزندش…

ادامه مطلب

(پس از شهادت حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام) نوجوانی از خیمه‌ها بیرون آمد که در گوش‌هایش دو گوشوارۀ مروارید بود. او هراسان بود و پیوسته به راست و چپ می‌نگریست. در این هنگام هانی بن ثبیت – که لعنت خدا بر او باد – به او حمله‌ور شد و وی را به شهادت رساند. در این هنگام،…

ادامه مطلب