متن کتاب

[عند وداع الإمام الحسين عليه السلام مع أهل الحرم]  جعل يقبّلن يده و رجله، فسكّتَهنّ الحسينُ و ردّهنّ إلى الفسطاط، ثمّ دعا بأخته زينب و صبّرها، و أمرّ يده على صدرها، و سكّنها من الجزع، و ذكر لها ما أعدّ اللّه من الثّواب للصّابرين ما وعد اللّه من الكرامات للمقرّبين، فرضيتْ، و أظهرت الفرح و السّرور في وجهه، و قالت: «يا ابن أمّي، طب نفساً، و قرّ عيناً، فإنّك تجدني كما تحبّ و ترضى».

ترجمه

[هنگامی که امام حسین علیه‌السلام برای وداع نزد زنان اهل‌حرَم آمد]، آنان دست و پای آن حضرت را می‌بوسیدند. امام حسین علیه‌السلام آنان را آرام کرد و به خیمه بازگرداند. سپس خواهرش حضرت زینب علیهاالسلام را فراخواند و او را به صبر دعوت کرد، دست مبارکش را بر سینه‌اش کشید و آرامش را در دل او نشاند. امام آنچه را خداوند برای صابران آماده کرده و کرامت‌هایی را که خدا به مقربان وعده داده، یادآور شد. حضرت زینب علیهاالسلام آرام گرفت و راضی شد، و شادی و سرور بر چهره‌اش آشکار شد. آنگاه گفت: «ای پسر مادرم، دلت آرام باشد و چشمت روشن که مرا آن‌گونه خواهی یافت که دوست داری و از من خشنود می‌شوی»!

منبع

معالی السبطین علیهماالسلام، ج۲، ص۲۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.