متن کتاب

سهیل شهروزی می‌گوید: در آستانۀ ورود اسیران به شام، چشمم افتاد به یک بالکن که پنج زن روی بالکن نشسته اسیران را تماشا می‌کردند. در میان آن‌ها پیرزن قد خمیده‌ای بود، هنگامی که سر مقدس امام حسین علیه‌السلام به مقابل آن‌ها رسید، آن زن سال‌خورده سنگی به دست گرفته به سر مقدس زد. حضرت امّ‌کلثوم علیهاالسلام به‌سوی او نگریست و عرضه داشت: «اللَّهُمَّ، أَهْلِكْهَا وَ مَنْ مَعَهَا؛ خدایا، آن زن را با همراهانش هلاک کن».

هنوز نفرین حضرت تمام نشده بود که آن بالکن فروریخت، آن زن‌ها همگی هلاک شدند و تعدادی نیز زیر بالکن به هلاکت رسیدند. حضرت زینب علیهاالسلام فرمود: «اللهُ أَكْبَرُ مِنْ دَعْوَةٍ مَا أَسْرَعَ إِجَابَتَهَا؛ الله‌اکبر، این نفرین چه زود به اجابت رسید»!

منبع

کتاب غریب‌ترین آشنا، نوشتۀ علی‌اکبر مهدی‌پور، ص۹۶ به از نورالعین اسفراینی.