متن کتاب

… دعا [الإمام الحسين عليه السلام] مسلم بن عقيل رحمه اللّه فدفع إليه الكتاب و قال له: «إنّي موجّهك إلى أهل الكوفة و هذه كتبهم إليّ‌، و سيقضي اللّه من أمرك ما يحبّ و يرضى، و أنا أرجو أن أكون أنا و أنت في درجة الشهداء، فامض على بركة اللّه حتّى تدخل الكوفة، فإذا دخلتَها فانزل عند أوثق أهلها و ادع الناس إلى طاعتي و اخذلهم عن آل أبي سفيان، فإن رأيت الناس مجتمعين على بيعتي فعجّل لي بالخبر حتّى أعمل على حسب ذلك إن شاء اللّه تعالى». ثم عانقه و ودّعه و بكيا جميعاً

ترجمه

… امام حسین علیه‌السلام حضرت مسلم را فراخواند و (پاسخ) نامۀ (اهل کوفه) را به او دادند و فرمودند: «من تو را به‌سوی مردم کوفه روانه می‌کنم و این‌ها نامه‌های آنان است که به من رسیده. خداوند دربارۀ کار تو آنچه را دوست دارد و می‌پسندد مقدّر خواهد کرد. من امیدوارم که من و تو در مقامِ شهیدان باشیم. پس با برکتِ خدا حرکت کن تا وارد کوفه شوی. چون وارد شدی، نزد مطمئن‌ترین و مورد اعتمادترین اهل آن فرود بیا. مردم را به فرمان‌برداریِ من دعوت کن و آنان را از آلِ ابوسفیان جدا کن (و از یاریِ آنان بازدار). اگر دیدی مردم بر بیعت با من گرد آمده‌اند، پس خبرِ آن را زود به من برسان تا من – به خواستِ خداوند متعال – بر اساس آن عمل کنم». سپس او را در آغوش گرفت و وداع کرد، و هر دوی آنان گریستند.

منبع

الفتوح ابن اعثم (نشر دار الاضواء)، ج۵، ص۳۰.