متن کتاب

يستفاد قوّة إيمانها [أي أمّ البنين] و تشيّعها، أنّ بشر [كذا] كلّما نعى إليها بعد وروده المدينة أحداً من أولادها الأربعة، قالت ما معناه: «أخبرني عن أبي عبد اللّه الحسين عليه السّلام». فلمّا نعى إليها الأربعة، قالت: «قد قطّعت نياط قلبي، أولادي و من تحت الخضراء كلّهم فداء لأبي عبد اللّه الحسين عليه السّلام، أخبرني عن الحسين‌».

ترجمه

از قوّت ایمان و تشیّع حضرت امّ‌البنین علیه‌السلام این است: بشیر پس از ورود به مدینه، هربار خبر شهادت یکی از چهار فرزندش را به او می‌داد، او در پاسخ چیزی به این مضمون می‌فرمود: «به من از اباعبدالله الحسین علیه‌السلام خبر بده». وقتی خبر شهادت هر چهار فرزندش را شنید، گفت: «رگ‌های قلبم را بریدی! فرزندانم و هر آنچه زیر آسمان است، همه فدای اباعبدالله الحسین علیه‌السلام؛ به من از حسین بگو».

منبع

تنقیح المقال، فصل الرابع، ام البنین علیهاالسلام. در متن عربی «بشر» آمده که اشتباه است و در ترجمه «بشیر» نوشتیم.