متن کتاب

كانت أم البنين أم هؤلاء الأربعة الإخوة القتلى، تخرج إلى البقيع فتندب بنيها أشجى ندبة و أحرقها، فيجتمع الناس إليها يسمعون منها، فكان مروان يجيء فيمن يجيء لذلك، فلا يزال يسمع ندبتها و يبكي. ذكر ذلك علي بن محمد بن حمزة، عن النوفلي، عن حماد بن عيسى الجهني، عن معاوية بن عمّار، عن جعفر بن محمد.

ترجمه

حضرت امّ‌البنین، مادر چهار شهید بود. ایشان به بقیع می‌رفت و ندبه‌ای جان‌سوز و سوزناک برای فرزندانش می‌خواند. مردم گرد او جمع می‌شدند و از او می‌شنیدند. مروان نیز در میان کسانی بود که می‌آمد و همواره ندبهٔ او را می‌شنید و گریه می‌کرد. این روایت را علی بن محمد بن حمزه از نوفلی، از حماد بن عیسی جُهَنی، از معاویه بن عمّار، از امام صادق علیه‌السلام نقل کرده است.

منبع

مقاتل الطالبین (چاپ اعلمی بیروت)، ص۹۰.