متن کتاب

عَنْ صَالِحِ بْنِ أَرْبَدَ، قَالَ‌: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِأُمِّ سَلَمَةَ‌ : «اِجْلِسِي بِالْبَابِ وَ لاَ يَلِجَنَّ عَلَيَّ أَحَدٌ». فَجَاءَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ – وَ هُوَ صَغِيرٌ – ، فَذَهَبَتْ أُمُّ سَلَمَةَ لِتَتَنَاوَلَهُ‌، فَسَبَقَهَا اَلْبَابَ‌. قَالَتْ‌: فَلَمَّا طَالَ عَلَيَّ خِفْتُ أَنْ يَكُونَ قَدْ وَجَدَ عَلَيَّ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌، فَتَطَلَّعْتُ مِنَ اَلْبَابِ فَرَأَيْتُهُ يُقَلِّبُ بِكَفَّيْهِ شَيْئاً، وَ اَلصَّبِيُّ نَائِمٌ عَلَى بَطْنِهِ وَ دُمُوعُهُ تَسِيلُ‌، فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيَّ قَالَ‌: «اُدْخُلِي». قُلْتُ‌: «يَا رَسُولَ اَللَّهِ‌، إِنَّ اِبْنَكَ جَاءَ فَذَهَبْتُ لِأَتَنَاوَلَهُ‌، فَسَبَقَنِي، فَلَمَّا طَالَ عَلَيَّ خِفْتُ أَنْ يَكُونَ وَجَدَ عَلَيَّ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌، فَتَطَلَّعْتُ مِنَ اَلْبَابِ‌، فَرَأَيْتُكَ تُقَلِّبُ بِكَفَّيْكَ شَيْئاً، وَ دُمُوعُكَ تَسِيلُ‌، وَ اَلصَّبِيُّ نَائِمٌ عَلَى بَطْنِكَ»‌. قَالَ‌: «إِنَّ جَبْرَائِيلَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ أَتَانِي بِالتُّرْبَةِ اَلَّتِي يُقْتَلُ عَلَيْهَا، وَ أَخْبَرَنِي أَنَّ أُمَّتِي تَقْتُلُهُ‌».

ترجمه

از صالح بن اَربد نقل شده: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به امّ‌سلمه فرمودند: «کنارِ در بنشین و هیچ‌کس وارد بر من نشود». امام حسین علیه‌السلام – درحالی‌که کودک بود – آمد، امّ‌سلمه خواست او را بگیرد، اما از او سبقت گرفت (و وارد شد).

امّ‌سلمه گفت: زمانی گذشت و ترسیدم که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بر من خشمگین شده باشد. از شکاف در نگاه کردم، دیدم پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله با دو دستشان چیزی را می‌چرخانند، و کودک روی شکمشان خوابیده و اشک‌هایشان جاری است. وقتی به من نگاه کردند، فرمودند: «داخل بیا».

گفتم: «ای رسول خدا، فرزندت آمد، من رفتم تا او را بگیرم، اما از من پیشی گرفت. وقتی طول کشید، ترسیدم رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نسبت به من خشمگین شده باشد. از در نگاه کردم و دیدم شما چیزی را با دو دستتان می‌چرخانند، و اشک‌هایتان جاری و کودک روی شکمتان خوابیده است». فرمودند: «همانا جبرئیل علیه‌السلام خاکی را که بر آن کشته می‌شود نزد من آورد و به من خبر داد که امتِ من او را می‌کشند».

منبع

شرح الاخبار (چاپ جامعه مدرسین)، ج۳، ص۱۴۲.