متن کتاب

دیگر از سادات حسینیّه، از فرزندان موسی بن جعفر علیهماالسلام که به قم آمدند: فاطمه بود، دختر موسی بن جعفر علیهماالسلام. چنین گویند بعضی از مشایخ قم که: چون امام علیّ بن موسی الرّضا علیهم‌السلام را از مدینه بیرون کردند تا به مرو رود، از برای عقد بیعت به ولایتعهد برای او، فی سنة مائتین [در سال ۲۰۰]، خواهر او فاطمه بنت موسی بن جعفر علیهم‌السلام، در سنۀ احدی و مائتین [سال ۲۰۱] به طلب او بیرون آمد، چون به ساوه رسید بیمار شد. پرسید که: «میان من و میان شهر قم چقدر مسافت است»؟ او را گفتند که: «ده فرسخ است». خادم خود را بفرمود تا او را بردارد و به قم بَرَد، خادم او را به قم آورد، و در سرای موسی بن خزرج بن سعد اشعری فرود آورد و نزول کرد.

و روایت صحیح و درست آن است که: چون خبر به آل سعد رسید، همه اتفاق کردند که قصد سِتّی[=سیّدتی] فاطمه کنند، و از او درخواست نمایند که به قم آید. از میانۀ ایشان موسی بن خزرج تنها هم در آن شب بیرون آمد، و چون به شرف ملازمت ستّی فاطمه رسید، زمام ناقۀ او بگرفت، و به‌جانب شهر بکشید، و به سرای خود، او را فرود آورد، و هفده روز در حیاة[=زندگانی] بود.

چون او را وفات رسید، بعد از تغسیل و تکفین و نماز، موسی بن خزرج در زمینی که او را بود به بابلان، آنجا که امروز روضۀ مقدسۀ اوست دفن کرد، و بر سر تربت او از بوریاها سایه ساخته بودند، تا آنگاه که زینب دختر محمّد بن علی الرّضا علیهم‌السلام این قبّه بر سر تربت او بنا نهاد.

حسین بن موسی بن بابویه، از محمد بن حسن بن احمد بن الولید که او را روایت کردند که: چون فاطمه را وفات رسید، و بعد از غسل و تکفین او را به مقبرۀ بابلان، بر کنار سردابی که از برای او ترتیب کرده بودند حاضر آوردند، آل سعد با یکدیگر خلاف کردند در باب آنکه که سزاوار آن است که در سرداب رود و فاطمه را دفن کند. پس از آن اتفاق کردند بر آنکه خادمی به‌غایت پیر، از آن یکی از ایشان – قادر نام – را حاضر گردانند، تا فاطمه را در کور نهد، و کسی را به طلب او فرستادند، در میان این گفت‌وگوی، از جانب رمله دو سوار برآمدند، دهن بر بسته، و روی بِدِین مردم نهادند. چون به نزدیک جنازۀ فاطمه رسیدند، از اسب فرود آمدند، و بر فاطمه نماز کردند، و در سرداب رفتند، و فاطمه را دفن کردند، پس از کور بیرون آمدند، و برنشستند و برفتند، و هیچ‌کس را معلوم نشد که آن دو سوار که بودند.

و محرابی که فاطمه علیهاالسلام نماز کرده است، در خانه‌ای از سرای موسی بن خزرج تا به اکنون ظاهر است.

منبع

تاریخ قم، ص۵۶۵. متن فارسی کتاب مقداری تغییر کرده، در مورد شیوۀ نقل ما از کتاب‌های فارسی، اینجا را مطالعه کنید.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.