حدیث اول

از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت است كه گفت: «… تقبض فيها [أي في القمّ] إمراة هي من ولدي، و اسمها فاطمة بنت موسى، تدخل بشفاعتها شيعتي الجنّة بأجمعهم؛ [در شهر قم زنی از فرزندان من وفات می‌یابد که نام او فاطمه بنت موسی است. او با شفاعت خود، تمام شیعیان مرا وارد بهشت می‌کند]».

منبع

مجالس المؤمنین شوشتری (نشر اسلامیه)، ج۱، ص۸۳.

حدیث دوم

در بخشی از زیارت‌نامۀ ایشان که از امام رضا علیه‌السلام است، این‌گونه آمده:

«…يَا فَاطِمَةُ‌ اِشْفَعِي لِي فِي اَلْجَنَّةِ‌؛ فَإِنَّ لَكِ عِنْدَ اَللَّهِ شَأْناً مِنَ اَلشَّأْنِ…؛ [ای فاطمۀ معصومه، برای من در بهشت شفاعت کن؛ زیرا شما نزد خدا مقام و جایگاه ویژه‌ای دارید]».

منبع

بحارالانوار (دار احیاء التراث العربی)، ج۹۹، ص۲۶۷، ح۴.