متن کتاب

… [بعد انتهاء الحرب و ذهاب المشركين] فَانْتَشَرُوا [المسلمون] يَتَتَبَّعُونَ قَتْلاَهُمْ‌، فَلَمْ يَجِدُوا قَتِيلاً إِلاَّ و قَدْ مَثَّلُوا بِهِ‌، إِلاَّ حَنْظَلَةَ بْنَ أَبِي عَامِرٍ، كَانَ أَبُوهُ مَعَ اَلْمُشْرِكِينَ فَتُرِكَ له. و وَجَدُوا حَمْزَةَ قَدْ شُقّتْ بَطْنُهُ‌، و جُدِعَ أَنْفُهُ‌، و قُطِعَتْ أذناه، و أخذ كبده، فلمّا انتهى إليه رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم خَنَقَتْهُ اَلْعَبْرَةُ و قَالَ‌: «لأمثّلنّ بِسَبْعِينَ مِنْ قُرَيْشٍ‌». فَأَنْزَلَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ: «وَ إِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِه [وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ]» [النحل: ۱۲۶] اَلْآيَةَ‌. فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم: «بل أصبر». …

ترجمه

… (پس از پایان جنگ و رفتن مشرکان)، مسلمانان پراکنده شدند و شروع کردند به جست‌وجوی کشته‌هایشان. هیچ کشته‌ای را نیافتند مگر اینکه او را مُثله کرده بودند، جز حنظله بن ابی‌عامر؛ چون پدرش با مشرکان بود و به‌خاطر پدرش او را به حال خود گذاشتند. حمزه را یافتند که شکمش را دریده بودند، بینی‌اش را بریده بودند، گوش‌هایش را قطع کرده بودند و جگرش را برده بودند. وقتی رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به او رسید، اشک گلویش را گرفت و فرمود: «من هم حتماً هفتاد نفر از قریش را مثله خواهم کرد». پس خداوند سبحان این آیه را نازل فرمود: «و اگر عقوبت می‌کنید، پس به همان اندازه‌ای عقوبت کنید که به آن عقوبت شده‌اید (و اگر صبر کنید، قطعاً این برای صابران بهتر است)». [نحل: ۱۲۶] پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمود: «بلکه صبر می‌کنم». …

منبع

اعلام الوری (چاپ موسسة آل البیت علیهم‌السلام)، ج۱، ص۱۸۱.