متن کتاب

اَلْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ‌، قَالَ: لَمَّا ضُرِبَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام الضَّرْبَةَ الَّتِي كَانَتْ وَفَاتُهُ فِيهَا …فَدَخَلْتُ فَإِذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ علیه السلام مُعَصَّبٌ بِعِصَابَةٍ وَ قَدْ عَلَتْ صُفْرَةُ وَجْهِهِ عَلَى تِلْكَ الْعِصَابَةِ وَ إِذَا هُوَ يَرْفَعُ فَخِذاً وَ يَضَعُ أُخْرَى مِنْ شِدَّةِ الضَّرْبَةِ وَ كَثْرَةِ السَّمِّ … .

ترجمه

اَصبَغ بن نُباته گفت: هنگامی که بر امیرالمؤمنین علیه‌السلام آن ضربتی وارد شد که وفاتش در پیِ آن بود… من بر ایشان وارد شدم، دیدم امیرالمؤمنین علیه‌السلام سرش را با پارچه‌ای بسته است، و زردیِ چهره‌اش بر آن پارچه نمایان و چیره شده بود. دیدم که از شدتِ ضربت و فراوانیِ اثرِ زهر، پیوسته یک ران را بالا می‌آورد و دیگری را بر زمین می‌نهاد (و از درد بی‌تابی می‌کرد)… . 

منبع

الروضة شاذان قمی (مکتبة الامین)، ص۱۳۲، ح۱۱۶؛ العقد النضید و الدر الفرید (دارالحدیث)، ص۷۰، ح۵۲.