متن کتاب

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ … قَالَ: «إِذَا أَرَدْتَ زِيَارَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَاعْلَمْ أَنَّكَ زَائِرٌ عِظَامَ آدَمَ وَ بَدَنَ نُوحٍ وَ جِسْمَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ». قُلْتُ: «إِنَّ آدَمَ … زَعَمُوا أَنَّ عِظَامَهُ فِي بَيْتِ اللَّهِ الْحَرَامِ، فَكَيْفَ صَارَتْ عِظَامُهُ بِالْكُوفَةِ»؟

قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَوْحَى إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ فِي السَّفِينَةِ أَنْ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ أُسْبُوعاً … فَاسْتَخْرَجَ تَابُوتاً فِيهِ عِظَامُ آدَمَ، فَحَمَلَ التَّابُوتَ فِي جَوْفِ السَّفِينَةِ … ثُمَّ وَرَدَ إِلَى بَابِ الْكُوفَةِ فِي وَسَطِ مَسْجِدِهَا، فَفِيهَا قَالَ اللَّهُ: «ابْلَعِي مَاءَكِ» [هود: ۴۴] فَبَلَعَتْ مَاءَهَا مِنْ مَسْجِدِ الْكُوفَةِ … فَأَخَذَ نُوحٌ التَّابُوتَ فَدَفَنَهُ فِي الْغَرِيِّ … فَإِذَا زُرْتَ جَانِبَ النَّجَفِ، فَزُرْ عِظَامَ آدَمَ وَ بَدَنَ نُوحٍ وَ جِسْمَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ…».

ترجمه

از مفضّل بن عمر روایت شده: بر امام صادق علیه‌السلام وارد شدم … فرمود: «هرگاه خواستی امیرمؤمنان علیه‌السلام را زیارت کنی، بدان که تو زیارت‌کنندۀ استخوان‌های آدم و پیکر نوح و جسم علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام هستی». گفتم: «دربارۀ آدم … می‌پندارند که استخوان‌هایش در خانۀ خدا (کعبه) است؛ پس چگونه استخوان‌هایش در کوفه قرار گرفته است»؟

فرمود: «خداوند تبارک‌وتعالی به نوح علیه‌السلام وقتی که در کشتی بود، وحی کرد که هفت بار بر گِرد کعبه طواف کند … پس صندوقی را بیرون آورد که استخوان‌های آدم در آن بود و آن صندوق را درون کشتی حمل کرد … سپس به دروازۀ کوفه در وسط مسجدش وارد شد، در همان‌جا بود که خداوند فرمود: «ای زمین، آب خود را فرو بَر» [هود: ۴۴]، پس زمین آب خود را از مسجد کوفه فرو برد … آنگاه نوح صندوق را برگرفت و در غَرِیّ دفن کرد … پس هرگاه جانب نجف را زیارت کردی، استخوان‌های آدم و پیکر نوح و جسم علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را زیارت کن …».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۳۸، باب۱۰، ح۲.