متن کتاب

عَنْ أَبِي صَالِحٍ اَلْحَنَفِيِّ‌ قَالَ: سَمِعْتُ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ‌: «رَأَيْتُ اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فِي مَنَامِي فَشَكَوْتُ إِلَيْهِ مَا لَقِيتُ مِنْ أُمَّتِهِ مِنَ اَلْأَوَدِ وَ اَللَّدَدِ وَ بَكَيْتُ، فَقَالَ: «لاَ تَبْكِ يَا عَلِيُّ وَ اِلْتَفِتْ»، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَجُلاَنِ مُصَفَّدَان، وَ إِذَا جَلاَمِيدُ تُرْضَخُ بِهَا رُءُوسُهُمَا».

فَقَالَ أَبُو صَالِحٍ‌: فَغَدَوْتُ إِلَيْهِ مِنَ اَلْغَدِ كَمَا كُنْتُ أَغْدُو كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا كُنْتُ فِي اَلْجَزَّارِينَ، لَقِيتُ اَلنَّاسَ يَقُولُونَ: «قُتِلَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ‌! قُتِلَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌»!

ترجمه

از ابوصالح حنفی روایت: از امام علی علیه‌السلام شنیدم که می‌فرمود: «پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را در خواب دیدم. نزد او از آنچه از سختی و دشمنی امّت او دیده بودم شکایت کردم و گریستم. فرمود: «گریه نکن ای علی، و نگاه کن». پس نگاه کردم، ناگاه دو مرد را دیدم که در زنجیر بودند، و با صخره بر سرشان کوفته می‌شد».

ابوصالح گفت: فردای آن روز، مانند هر روز به‌سوی او رفتم. وقتی به محل قصّاب‌ها رسیدم، با مردم روبه‌رو شدم که می‌گفتند: «امیرالمؤمنین کشته شد! امیرالمؤمنین علیه‌السلام کشته شد»!

منبع

الارشاد شیخ مفید (موسسة آل البیت علیهم‌السلام)، ج۱، ص۱۵.