متن کتاب

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ قَالَ‌: «مَنْ لَمْ يَعْرِفْ سُوءَ مَا أُوتِيَ إِلَيْنَا مِنْ ظُلْمِنَا وَ ذَهَابِ حَقِّنَا وَ مَا نُكِبْنَا بِهِ، فَهُوَ شَرِيكُ مَنْ أَبَى إِلَيْنَا فِيمَا وَلَّيْنَاهُ‌».

ترجمه

امام باقر علیه‌السلام فرمود: «هر کس زشتی و بدیِ آنچه را که در حقّ ما روا داشته‌اند – از ستم‌هایی که بر ما رفته، ضایع‌شدن حقّ ما، و بلاها و مصیبت‌هایی که بر ما نازل شده است – نشناسد (و به آن آگاه نباشد)، پس شریک کسی است که در آنچه ما عهده‌دار آن هستیم (یعنی امامت و ولایت) با ما دشمنی و مخالفت کرده است».

منبع

ثواب الاعمال (الشریف الرضی)، ص۲۰۸. مقتل خوارزمی (نشر دار انوار الهدی)، ج۱، ص۱۸۰، ح۸۲ این‌گونه آمده: «قال الحسن: من لم يعرف سوء ما أُتِينا، كان شريك من أساء إلينا؛ امام حسن علیه‌السلام فرمودند: هرکس بدیِ آنچه بر ما رفته را نشناسد، شریک کسی است که به ما بدی کرده است».