متن کتاب

عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ‌ قَالَ‌: لَمَّا أُوتِيَ بِرَأْسِ الْحُسَيْنِ‌ يَعْنِي إِلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ‌: فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِقَضِيبٍ¹ فِي يَدِهِ‌، يَقُولُ‌: «إِنْ كَانَ لَحَسَنَ الثَّغْرِ»! فَقُلْتُ‌: «وَ اللَّهِ لَأَسُوءَنَّكَ‌، لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ [و آله] وَ سَلَّمَ يُقَبِّلُ مَوْضِعَ قَضِيبِكَ مِنْ فِيهِ‌»!

ترجمه

از انس بن مالک روایت شده: هنگامی که سر (مبارک) حسین را نزد عبیدالله بن زیاد آوردند، شروع کرد با چوبی که در دست داشت (به دندان‌های آن حضرت) می‌زد و می‌گفت: «چه دندان‌های زیبایی دارد»! گفتم: «به خدا سوگند، تو را ناراحت خواهم کرد (و پاسخی به تو می‌دهم که خوشت نیاید)؛ من رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دیدم که همان‌جایی را که اکنون چوب تو بر آن است، می‌بوسید»!

منبع

فضائل الصحابة ابن حنبل (دار ابن الجوزی)، ج۲، ص۹۸۵، ح۱۳۹۷. این نقل از انس بن مالک در کتب بسیاری از شیعه و سنی آمده است.

1. «وَ فِي حَدِيثِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌: “فَجَعَلَ اِبْنُ زِيَادٍ لَعَنَهُ اَللَّهِ يَقْرِعُ فَمَهُ بِقَضِيبٍ‌ “. أراد به السيف اللطيف الدقيق، و قيل: أراد به العود». مجمع البحرین طریحی (مکتبة المرتضویة)، ج۲، ص۱۴۵. ↩︎