متن کتاب

عَنْ أَبِي عَبْدِ الله عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ قَالَ‌: «[في حرب أحد]… نِسَاءُ‌ الْأَنْصَارِ قَدْ خَدَشْنَ‌ الْوُجُوهَ‌، وَ نَشَرْنَ الشُّعُورَ، وَ جَزَزْنَ‌ النَّوَاصِيَ‌، وَ خَرَقْنَ الْجُيُوبَ، وَ حَزَمْنَ‌ الْبُطُونَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌، فَلَمَّا رَأَيْنَهُ‌ قَالَ لَهُنَّ خَيْراً، وَ أَمَرَهُنَّ أَنْ يَسْتَتِرْنَ‌ وَ يَدْخُلْنَ‌ مَنَازِلَهُنَّ‌…».

ترجمه

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: «(در جنگ احد)… زنان انصار به‌خاطر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله صورت‌ها را خراشیده (خدش‌زدن)، موها را پریشان کرده، موی جلوی سر خود را چیده، گریبان‌ها چاک زده و کمرها را محکم بسته بودند. هنگامی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله آنان را دیدند، برای آنان (دعای) خیر فرمودند و به ایشان دستور دادند که خود را بپوشانند و به خانه‌هایشان بازگردند…».

منبع

الکافی (دارالحدیث)، ج۱۵، ص۷۱۶، ح۱۵۳۱۷.