متن کتاب

مِمَّا خَرَجَ مِنَ اَلنَّاحِيَةِ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِلَى أَحَدِ اَلْأَبْوَابِ‌، قَالَ‌: تَقِفُ عَلَيْهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ تَقُولُ‌: «… [يا أبا عبد الله عند قتلك] اِخْتَلَفَتْ جُنُودُ اَلْمَلاَئِكَةِ اَلْمُقَرَّبِينَ‌، تُعَزِّي أَبَاكَ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ‌، وَ أُقِيمَتْ لَكَ اَلْمَآتِمُ فِي أَعْلَى عِلِّيِّينَ‌، وَ لَطَمَتْ عَلَيْكَ اَلْحُورُ اَلْعِينُ‌، وَ بَكَتِ اَلسَّمَاءُ وَ سُكَّانُهَا، وَ اَلْجِنَانُ وَ خُزَّانُهَا، وَ اَلْهِضَابُ‌ وَ أَقْطَارُهَا، وَ اَلْأَرْضُ وَ أَقْطَارُهَا، وَ اَلْبِحَارُ وَ حِيتَانُهَا، وَ مَكَّةُ‌ وَ بُنْيَانُهَا، وَ اَلْجِنَانُ‌ وَ وِلْدَانُهَا، وَ اَلْبَيْتُ‌ وَ اَلْمَقَامُ‌ ، وَ اَلْمَشْعَرُ اَلْحَرَامُ‌، وَ اَلْحِلُّ‌ وَ اَلْإِحْرَامُ‌…».

ترجمه

از جمله توقیعاتی که از سوی ناحیه مقدسه (امام‌زمان) علیه‌السلام برای یکی از نایبان صادر شد، این است که فرمودند: در برابر مزار امام حسین علیه‌السلام می‌ایستی و می‌گویی: «… (ای اباعبدالله، هنگام شهادت شما) لشکریان فرشتگان مقرّب (پیاپی) آمدوشد می‌کردند و به پدرتان امیرالمؤمنین تسلیت می‌گفتند؛ و برای شما در بالاترین درجات علّیّین، مجالس سوگواری برپا شد؛ و حورالعین (به‌خاطر شما) لطمه به صورت زدند؛ و آسمان و ساکنانش، و بهشت‌ها و حافظانش، و کوه‌ها و دامنه‌هایش، و زمین و کرانه‌هایش، و دریاها و ماهیانش، و مکه و بناهایش، و بهشت جاویدان و خدمتکارانش، و خانۀ خدا (کعبه) و مقام ابراهیم، و مشعرالحرام، و حلّ و احرام (همگی) گریستند…».

منبع

المزار ابن مشهدی (نشر القیوم)، ص ۴۹۶ و ۵۰۶.