متن کتاب

عَنِ اَلْحَلَبِيِّ‌ قَالَ‌: قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌: «… إِنَّ اَلْحُسَيْنَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ لَمَّا قُتِلَ أَتَاهُمْ آتٍ وَ هُمْ‌  فِي اَلْعَسْكَرِ فَصَرَخَ فَزُبِرَ، فَقَالَ لَهُمْ: «وَ كَيْفَ لاَ أَصْرُخُ وَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ قَائِمٌ يَنْظُرُ إِلَى اَلْأَرْضِ مَرَّةً وَ إِلَى حِزْبِكُمْ مَرَّةً وَ أَنَا أَخَافُ أَنْ يَدْعُوَ اَللَّهَ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ فَأَهْلِكَ فِيهِمْ»»! …

فَقُلْتُ لَهُ: «جُعِلْتُ فِدَاكَ مَنْ هَذَا اَلصَّارِخُ»؟ قَالَ: «مَا نَرَاهُ إِلاَّ جَبْرَئِيلَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌…».

ترجمه

از حلبی نقل شده است که امام صادق علیه‌السلام به من فرمودند: «… هنگامی که امام حسین علیه‌السلام به شهادت رسیدند، وقتی سپاه در لشکرگاه بودند، ندادهنده‌ای نزدشان آمد و فریاد کشید؛ او را (از این کار) بازداشتند و تشر زدند. به آنان گفت: «چگونه فریاد نزنم درحالی‌که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله ایستاده‌اند و یک بار به زمین می‌نگرند و بار دیگر به گروه شما، و من بیم آن دارم که ایشان علیه اهل زمین به درگاه خدا دعا کنند و من نیز در میان آنان نابود شوم»»! …

به ایشان عرض کردم: «فدایتان شوم، این فریادکننده چه کسی بود»؟ فرمودند: «ما او را جز جبرئیل علیه‌السلام نمی‌بینیم (کسی جز او نبود)»… .

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۳۳۶، باب۱۰۸، ح۱۵.