متن کتاب

عَمَّنْ رَوَاهُ‌ عَنْ أَحَدِهِمَا أَنَّهُ قَالَ‌: «يَا زُرَارَةُ‌، مَا فِي اَلْأَرْضِ‌ مُؤْمِنَةٌ إِلاَّ وَ قَدْ وَجَبَ عَلَيْهَا أَنْ تُسْعِدَ فَاطِمَةَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهَا فِي زِيَارَةِ اَلْحُسَيْنِ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌».

ثُمَّ قَالَ‌: «يَا زُرَارَةُ‌، إِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ‌ جَلَسَ اَلْحُسَيْنُ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي ظِلِّ اَلْعَرْشِ‌، وَ جَمَعَ اَللَّهُ زُوَّارَهُ وَ شِيعَتَهُ‌ لِيَصِيرُوا مِنَ اَلْكَرَامَةِ وَ اَلنَّضْرَةِ وَ اَلْبَهْجَةِ وَ اَلسُّرُورِ إِلَى أَمْرٍ لاَ يَعْلَمُ صِفَتَهُ إِلاَّ اَللَّهُ‌، فَيَأْتِيهِمْ رُسُلُ أَزْوَاجِهِمْ مِنَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ مِنَ اَلْجَنَّةِ‌ ، فَيَقُولُونَ‌: «إِنَّا رُسُلُ أَزْوَاجِكُمْ إِلَيْكُمْ، يَقُلْنَ‌: «إِنَّا قَدِ اِشْتَقْنَاكُمْ وَ أَبْطَأْتُمْ عَنَّا»»! فيَحْمِلُهُمْ مَا هُمْ فِيهِ مِنَ اَلسُّرُورِ وَ اَلْكَرَامَةِ إِلَى أَنْ يَقُولُوا لِرُسُلِهِمْ‌: «سَوْفَ نَجِيئُكُمْ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ‌»».

ترجمه

از امام باقر یا امام صادق علیهماالسلام نقل شده که فرمود: «ای زراره، هیچ زن باایمانی بر روی زمین نیست، مگر آنکه بر او سزاوار است که با زیارت حسین علیه‌السلام، حضرت فاطمه علیهاالسلام را در مصیبتش یاری دهد».

سپس فرمود: «ای زراره، هنگامی که روز قیامت فرا رسد، حسین علیه‌السلام در سایۀ عرش الهی می‌نشیند و خداوند زائران و شیعیان او را گرد می‌آورد تا به مرتبه‌ای از کرامت، طراوت، شادمانی، زیبایی و سرور برسند که حقیقت و وصف آن را جز خداوند کسی نمی‌داند. در این هنگام، فرستادگانِ همسرانشان – حورالعینِ بهشتی – نزد آنان می‌آیند و می‌گویند: «ما فرستادگان همسرانتان به‌سوی شماییم. آنان می‌گویند: «ما سخت مشتاق دیدار شما شده‌ایم و آمدنتان به‌سوی ما به درازا کشیده است»»! اما آنچه زائران در آن هنگام از سرور، کرامت و نعمت الهی بهره‌مندند، چنان آنان را به خود مشغول می‌سازد که در پاسخ فرستادگان خود می‌گویند: «اگر خدا بخواهد، به‌زودی نزد شما خواهیم آمد»».

منبع

کتاب الاصول الستة عشر (چاپ دارالحدیث)، ص۳۴۰، ح۵۶۴.