متن کتاب

عَنْ دَاوُدَ اَلرَّقِّيِّ‌ قَالَ‌: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا اِسْتَسْقَى اَلْمَاءَ فَلَمَّا شَرِبَهُ رَأَيْتُهُ قَدِ اِسْتَعْبَرَ وَ اِغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ لِي: «يَا دَاوُدُ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ اَلْمَاءَ فَذَكَرَ اَلْحُسَيْنَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلاَّ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَةَ أَلْفِ نَسَمَةٍ وَ حَشَرَهُ اَللَّهُ تَعَالَى يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ‌ ثَلِجَ اَلْفُؤَادِ».

ترجمه

از داود رقّی روایت شده است که گفت: در محضر امام صادق علیه‌السلام بودم که ایشان آبی طلب کردند. هنگامی که آن را نوشیدند، دیدم که گریه‌شان گرفت و چشمانشان از اشک پر شد.

سپس به من فرمودند: «ای داود، خدا قاتل حسین علیه‌السلام را لعنت کند. هیچ بنده‌ای نیست که آب بنوشد و حسین علیه‌السلام را یاد کند و بر قاتلش لعنت فرستد، مگر اینکه خداوند برای او صد هزار حسنه می‌نویسد، و صد هزار گناه از او پاک می‌کند، و صد هزار درجه مقام او را بالا می‌برد، و گویا صد هزار بنده را آزاد کرده است، و خداوند متعال او را در روز قیامت با دلی خنک (آرام و شادمان) محشور می‌گرداند».

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۱۰۶، باب۳۴، ح۱.