متن کتاب

رُوِيَ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ آدَمَ‌ قَالَ‌: إِنِّي لَعِنْدَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ إِذْ جِيءَ بِأَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ وَ سِنُّهُ نَحْوُ أَرْبَعِ سِنِينَ فَضَرَبَ إِلَى اَلْأَرْضِ وَ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَأَطَالَ اَلْفِكْرَ.

فَقَالَ لَهُ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌: «بِنَفْسِي أَنْتَ! فِيمَ تُفَكِّرُ طَوِيلاً مُنْذُ قَعَدْتَ‌»؟ قَالَ‌: «فِيمَا صُنِعَ بِأُمِّي فَاطِمَةَ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ‌ أَمَا وَ اَللَّهِ لَأُخْرِجَنَّهُمَا ثُمَّ لَأُحْرِقَنَّهُمَا ثُمَّ لَأُذْرِيَنَّهُمَا ثُمَّ لَأَنْسِفَنَّهُمَا فِي اَلْيَمِّ نَسْفاً».

فَاسْتَدْنَاهُ وَ قَبَّلَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ ثُمَّ قَالَ‌: «بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي! أَنْتَ لَهَا» يَعْنِي اَلْإِمَامَةَ.

ترجمه

از زکریّا بن آدم روایت شده است که گفت: در محضر امام رضا علیه‌السلام بودم که امام جواد علیه‌السلام را درحالی‌که حدود چهار سال داشتند، نزد آن حضرت آوردند. امام جواد علیه‌السلام به زمین نگریستند، سپس سر به‌سوی آسمان بلند کردند و مدت زیادی در اندیشه فرو رفتند.

امام رضا علیه‌السلام به ایشان فرمودند: «جانم به فدایت! از هنگامی که نشسته‌ای، دربارۀ چه چیزی این‌گونه به فکر فرو رفته‌ای»؟ امام جواد علیه‌السلام فرمودند: «دربارۀ آنچه با مادرم فاطمه علیهاالسلام انجام دادند، می‌اندیشم. به خدا سوگند، آن دو را از قبر بیرون خواهم آورد، سپس آنان را خواهم سوزاند، سپس خاکسترشان را بر باد خواهم داد و آنگاه آن را در دریا خواهم پراکند».

امام رضا علیه‌السلام ایشان را به خود نزدیک کردند، میان دو چشمانشان را بوسیدند و فرمودند: «پدر و مادرم به فدایت! تو شایسته این مقام (امامت) هستی».

منبع

اثبات الوصیة (نشر انصاریان)، ص۲۱۸.