متن کتاب

مِمَّا خَرَجَ مِنَ اَلنَّاحِيَةِ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِلَى أَحَدِ اَلْأَبْوَابِ‌، قَالَ‌: تَقِفُ عَلَيْهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ تَقُولُ‌: «… [يا أبا عبد الله عند قتلك] لَقَدْ أَصْبَحَ رَسُولُ اَللَّهِ‌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَوْتُوراً … فَقَامَ نَاعِيكَ عِنْدَ قَبْرِ جَدِّكَ اَلرَّسُولِ‌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌، فَنَعَاكَ إِلَيْهِ بِالدَّمْعِ اَلْهَطُولِ‌، قَائِلاً: «يَا رَسُولَ اَللَّهِ‌ قُتِلَ سِبْطُكَ وَ فَتَاكَ‌، وَ اُسْتُبِيحَ أَهْلُكَ وَ حِمَاكَ‌، وَ سُبِيَتْ بَعْدَكَ ذَرَارِيكَ‌، وَ وَقَعَ اَلْمَحْذُورُ بِعِتْرَتِكَ وَ ذَوِيكَ»! فَانْزَعَجَ‌ اَلرَّسُولُ‌ وَ بَكَى قَلْبُهُ اَلْمَهُولُ‌، وَ عَزَّاهُ بِكَ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ اَلْأَنْبِيَاءُ‌ …».

ترجمه

از جمله توقیعاتی که از سوی ناحیه مقدسه (امام‌زمان) علیه‌السلام برای یکی از نایبان صادر شد، این است که فرمودند: در برابر مزار امام حسین علیه‌السلام می‌ایستی و می‌گویی: «… [ای اباعبدالله، هنگام شهادتت] رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله مَوتور شد (کسی که خونِ عزیزش ریخته شده و خون‌خواهی نشده) … پس خبررسانِ شهادتت کنار قبر جدّت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله ایستاد و با اشک‌های روان، خبر شهادتت را به آن حضرت رساند و گفت: «ای رسول خدا، نواده‌ات و یادگار برگزیده‌ات را کشتند؛ حرمت خاندان و حریم تو را شکستند؛ فرزندانت را پس از تو به اسارت بردند؛ و آنچه بیمش می‌رفت، بر عترت و نزدیکانت فرود آمد»! پس رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله سخت اندوهگین شد و دلِ سوگوارش گریست؛ و فرشتگان و پیامبران او را در مصیبت تو تسلیت گفتند …».

منبع

المزار ابن مشهدی (نشر القیوم)، ص ۴۹۶ و ۵۰۵.