متن کتاب

مِمَّا خَرَجَ مِنَ اَلنَّاحِيَةِ‌ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِلَى أَحَدِ اَلْأَبْوَابِ‌، قَالَ‌: تَقِفُ عَلَيْهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ تَقُولُ‌: «… اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ‌… سَلاَمَ مَنْ لَوْ كَانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ‌ لَوَقَاكَ بِنَفْسِهِ حَدَّ اَلسُّيُوفِ‌، وَ بَذَلَ حُشَاشَتَهُ‌ دُونَكَ لِلْحُتُوفِ، وَ جَاهَدَ بَيْنَ يَدَيْكَ‌، وَ نَصَرَكَ عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيْكَ‌، وَ فَدَاكَ بِرُوحِهِ وَ جَسَدِهِ‌، وَ مَالِهِ وَ وُلْدِهِ‌، وَ رُوحُهُ لِرُوحِكَ فِدَاءٌ‌، وَ أَهْلُهُ لِأَهْلِكَ وِقَاءٌ‌.

فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِي اَلدُّهُورُ، وَ عَاقَنِي عَنْ نَصْرِكَ اَلْمَقْدُورُ، وَ لَمْ أَكُنْ لِمَنْ حَارَبَكَ مُحَارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَكَ اَلْعَدَاوَةَ مُنَاصِباً، فَلَأَنْدُبَنَّكَ صَبَاحاً وَ مَسَاءً‌، وَ لَأَبْكِيَنَّ عَلَيْكَ بَدَلَ اَلدُّمُوعِ دَماً، حَسْرَةً عَلَيْكَ وَ تَأَسُّفاً عَلَى مَا دَهَاكَ وَ تَلَهُّفاً، حَتَّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ‌ اَلْمُصَابِ وَ غُصَّةِ اَلاِكْتِيَابِ‌ …».

ترجمه

از جمله توقیعاتی که از سوی ناحیه مقدسه (امام‌زمان) علیه‌السلام برای یکی از نایبان صادر شد، این است که فرمودند: در برابر مزار امام حسین علیه‌السلام می‌ایستی و می‌گویی: «… سلام بر تو … سلامِ کسی که اگر در سرزمین طف در کنار تو بود، جان خویش را سپرِ ضربه‌های شمشیر برای حفظ تو می‌کرد، و آخرین رمقِ حیات خود را در راه تو و برای استقبال از مرگ فدا می‌ساخت، و در پیشگاهت جهاد می‌کرد، و تو را در برابر کسانی که بر تو ستم کردند یاری می‌داد؛ و جان و تن، مال و فرزندانش را فدای تو می‌کرد؛ روحش فدای روح تو، و خانواده‌اش سپرِ خاندان تو می‌شد.

پس اگر روزگار مرا از یاری تو به تأخیر انداخت، و تقدیر میان من و نصرت تو مانع شد، و نتوانستم با آنان که با تو جنگیدند بجنگم، و با کسانی که با تو دشمنی کردند به دشمنی برخیزم، بی‌گمان هر صبح و شام بر تو ندبه خواهم کرد، و به‌جای اشک، بر تو خون خواهم گریست؛ از شدت اندوه و حسرت بر تو، و تأسف بر آنچه بر تو فرود آمد، و از سوز اشتیاق و داغ مصیبت، تا آنگاه که با سوزِ این مصیبت و بغضِ این اندوه جان بسپارم…».

منبع

المزار ابن مشهدی (نشر القیوم)، ص ۴۹۶ و ۵۰۰.