متن کتاب

رُوِّينَا عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ‌ عَنْ آبَائِهِ‌: أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ أَسَرَّ إِلَى فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ‌ أَنَّهَا أَوَّلُ مَنْ يَلْحَقُ بِهِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ‌.

فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ وَ نَالَهَا مِنَ اَلْقَوْمِ مَا نَالَهَا لَزِمَتِ اَلْفِرَاشَ وَ نَحَلَ جِسْمُهَا حَتَّى كَانَ‌ كَالْخَيَالِ وَ عَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فِي حَالِهَا تِلْكَ سَبْعِينَ يَوْماً.

فَلَمَّا اُحْتُضِرَتْ قَالَتْ لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ: «كَيْفَ أُحْمَلُ عَلَى أَعْنَاقِ اَلرِّجَالِ مَكْشُوفَةً وَ قَدْ صِرْتُ عَظْماً لَيْسَ عَلَيْهِ إِلاَّ جِلْدَةٌ‌ وَ كَيْفَ يَنْظُرُ اَلرِّجَالُ إِلَى جُثَّتِي عَلَى اَلسَّرِيرِ إِذَا حُمِلْتُ».

قَالَتْ لَهَا أَسْمَاءُ:‌ «يَا بِنْتَ‌ رَسُولِ اَللَّهِ‌ إِنْ قَضَى اَللَّهُ‌ عَلَيْكِ بِأَمْرٍ فَسَوْفَ أَصْنَعُ لَكِ شَيْئاً رَأَيْتُهُ فِي بَلَدِ اَلْحَبَشَةِ».‌ قَالَتْ: «وَ مَا هُوَ»؟

قَالَتْ: «اَلنَّعْشُ يَجْعَلُونَهُ مِنْ فَوْقِ اَلسَّرِيرِ عَلَى اَلْمَيِّتِ يَسْتُرُهُ فَلاَ يُرَى مِنْهُ شَيْ‌ءٌ». قَالَتْ لَهَا: «اِفْعَلِي».

فَلَمَّا قُبِضَتْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهَا صَنَعَتْهُ لَهَا أَسْمَاءُ‌ فَكَانَ أَوَّلَ نَعْشٍ حُمِلَ‌ فِي اَلْإِسْلاَمِ‌.

ترجمه

از امام صادق، از پدرش امام باقر، از پدران بزرگوارش علیهم‌السلام روایت شده است: پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به‌صورت پنهانی به فاطمه علیهاالسلام خبر دادند که او نخستین فرد از اهل‌بیتش خواهد بود که به ایشان ملحق می‌شود (از دنیا می‌رود).

هنگامی که پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله وفات یافتند، و آن مصائب و رنج‌ها از جانب مردم به فاطمه رسید، بستر بیماری را برگزید و جسم مبارکش چنان لاغر و نحیف شد که همچون خیالی (سایه‌ای) درآمد و ایشان پس از پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله با همین حال، هفتاد روز زندگی کرد.

چون هنگام رحلت و احتضار فرا رسید، به اسماء بنت عمیس فرمودند: «چگونه پیکر من بر دوش مردان حمل شود درحالی‌که پوشیده نیست (و حجم بدن پیداست)، و من به استخوانی تبدیل شده‌ام که جز پوستی بر آن باقی نمانده است؟ و چگونه مردان هنگام تشییع، به پیکر من روی تخت نگاه کنند»؟

اسماء به ایشان عرض کرد: «ای دختر پیامبر خدا، اگر خداوند دربارهٔ تو امری را مقدر کند (وفات پیدا کنید)، من برای شما چیزی می‌سازم که در سرزمین حبشه دیده‌ام». پرسیدند: «آن چیست»؟

اسماء گفت: «تابوتی می‌سازند که روی تخت و بر فراز میت قرار می‌گیرد و او را می‌پوشاند؛ به‌گونه‌ای که هیچ‌چیز از بدن او دیده نمی‌شود». فرمودند: «چنین کن».

پس زمانی که حضرت فاطمه علیهاالسلام رحلت فرمود، اسماء آن تابوت را برای ایشان ساخت و این، نخستین تابوتی بود که در اسلام حمل شد.

منبع

دعائم الاسلام (دارالمعارف)، ج۱، ص۲۳۲.