متن کتاب

مِصْبَاحُ اَلْأَنْوَارِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ‌ عَنْ آبَائِهِ‌ قَالَ‌: إِنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ لَمَّا اُحْتُضِرَتْ أَوْصَتْ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ فَقَالَتْ: «إِذَا أَنَا مِتُّ فَتَوَلَّ أَنْتَ غُسْلِي وَ جَهِّزْنِي وَ صَلِّ عَلَيَّ وَ أَنْزِلْنِي قَبْرِي وَ أَلْحِدْنِي وَ سَوِّ اَلتُّرَابَ عَلَيَّ وَ اِجْلِسْ عِنْدَ رَأْسِي قُبَالَةَ وَجْهِي فَأَكْثِرْ مِنْ تِلاَوَةِ اَلْقُرْآنِ‌ وَ اَلدُّعَاءِ؛ فَإِنَّهَا سَاعَةٌ يَحْتَاجُ اَلْمَيِّتُ فِيهَا إِلَى أُنْسِ اَلْأَحْيَاءِ وَ أَنَا أَسْتَوْدِعُكَ اَللَّهَ تَعَالَى وَ أُوصِيكَ فِي وُلْدِي خَيْراً».

ثُمَّ ضَمَّتْ إِلَيْهَا أُمَّ كُلْثُومٍ فَقَالَتْ لَهُ: «إِذَا بَلَغَتْ فَلَهَا مَا فِي اَلْمَنْزِلِ ثَمَّ اَللَّهُ لَهَا». فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ فَعَلَ ذَلِكَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ وَ دَفَنَهَا لَيْلاً فِي دَارِ عَقِيلٍ‌ فِي اَلزَّاوِيَةِ اَلثَّالِثَةِ مِنْ صَدْرِ اَلدَّارِ.

ترجمه

در مصباح الانوار از امام صادق، از پدران بزرگوارش علیهم‌السلام روایت شده است: هنگامی که حضرت فاطمه علیهاالسلام در بستر احتضار قرار گرفت، به امیرالمؤمنین علیه‌السلام وصیت کرد و فرمود: «وقتی از دنیا رفتم، خودت غسل مرا بر عهده بگیر، مرا آمادۀ دفن کن، بر من نماز بخوان، مرا در قبرم بگذار، لحدم را آماده کن، خاک را بر روی من هموار ساز، سپس بالای سرم، روبه‌روی صورتم بنشین و بسیار قرآن تلاوت کن و دعا بخوان؛ زیرا آن ساعتی است که مرده به انس و همراهی زندگان نیازمند است. من تو را به خدای متعال می‌سپارم و دربارۀ فرزندانم به تو سفارش می‌کنم که با آنان به نیکی رفتار کنی».

سپس حضرت فاطمه علیهاالسلام، ام‌کلثوم را در آغوش گرفت و دربارۀ او فرمود: «هرگاه به سن بلوغ رسید، آنچه در خانه است از آنِ او باشد؛ سپس خداوند سرپرست و نگهدار اوست». پس از آنکه حضرت فاطمه علیهاالسلام از دنیا رفت، امیرالمؤمنین علیه‌السلام همۀ این وصیت‌ها را انجام داد و شبانه ایشان را در خانۀ عقیل، در زاویۀ سومِ بخش جلویی خانه به خاک سپرد.

منبع

بحارالانوار (دار احیاء التراث العربی)، ج۲۹، ص۱۱۳، ح۷.