دعای حضرت زهرا علیها السلام در لحظه های آخر برای بخشش شیعیان به نقل از شیخ علی بلادی بحرانی

متن کتاب

… قالت أسماء: فخرجت عنها، فسمعتها تناجي ربّها. فدخلت عليها و هي لا تشعر بي، فرأيتها رافعة يديها إلى السماء و هي تقول: «اللهم إنّي أسألك بمحمّد المصطفى و شوقه إليَّ‌،و ببعلي عليّ المرتضى و حزنه علَيّ‌َ، و بالحسن المجتبى و بكائه عليّ‌، و بالحسين الشهيد و كآبته عليّ‌، و ببناتي الفاطميات و تحسّرهنّ‌1 عليّ‌؛ أنّك ترحم و تغفر للعصاة من أمّة محمّد و تدخلهم الجنّة؛ إنّك أكرم المسؤولين و أرحم الراحمين».

قالت أسماء: لمّا سمعت ذلك الدعاء من سيّدتي الزهراء، لم أتمالك و استولى عليّ‌ البكاء، فالتفتتْ إليّ‌ و قالت لي: «يا أسماء، أ ما قلتُ لك لا تحضري عندي هذه الساعة و لكن انتظريني هنيئة».

قالت أسماء: فخرجت عنها و انتظرتها ساعة، فناديتها بعد ذلك: «يا قرّة عين الرسول»، فلم تجبني. فدخلت عليها و كشفت الرداء من وجهها، فوجدتها قد انتقلت إلى جوار ربّها العليّ الكبير. فقبّلتُ يديها و رجليها و بكيتُ و قلت: «يا سيدة النساء، إذا قدّمتِ على أبيك فاقرأيه منّي السلام».

ترجمه

… اسماء گفت: از نزد حضرت زهرا علیهاالسلام بیرون آمدم، اما شنیدم که با پروردگارش به رازونیاز مشغول است. دوباره وارد شدم، درحالی‌که او متوجه حضور من نبود. دیدم دستانش را به‌سوی آسمان بلند کرده و چنین می‌گوید: «خداوندا، تو را به حق محمد مصطفی و اشتیاق او به من، و به حق همسرم علی مرتضی و اندوهش بر من، و به حق حسن مجتبی و گریه‌اش بر من، و به حق حسین شهید و غم و اندوهش بر من، و به حق دخترانم، فاطمه‌ها، و حسرت و اندوهشان بر من، از تو می‌خواهم که بر گناهکاران امت محمد رحم کنی، آنان را بیامرزی و به بهشت وارد سازی؛ زیرا تو کریم‌ترینِ کسانی هستی که از آنان درخواست می‌شود و مهربان‌ترینِ مهربانانی».

اسماء گفت: هنگامی که این دعا را از حضرت زهرا علیهاالسلام شنیدم، نتوانستم خود را نگه دارم و گریه بر من چیره شد. آن حضرت به‌سوی من برگشت و فرمود: «ای اسماء، مگر به تو نگفته بودم که در این ساعت نزد من حاضر نباشی، اما اندکی منتظرم بمان».

اسماء گفت: از نزد او بیرون آمدم و ساعتی انتظار کشیدم. سپس او را صدا زدم و گفتم: «ای نور چشم رسول خدا»، اما پاسخی نشنیدم. وارد شدم و ردا را از روی چهره‌اش کنار زدم، دیدم که به جوار پروردگار بلندمرتبه و بزرگ خود شتافته است. دست‌ها و پاهایش را بوسیدم، گریستم و گفتم: «ای سرور زنان، هنگامی که به دیدار پدرت رسیدی، سلام مرا به او برسان».

منبع

وفاة فاطمة الزهرا علیها السلام علی بلادی بحرانی، ص۱۳۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

  1. در مصدر «تحرسهنّ» آمده که ظاهراً اشتباه است. ↩︎
نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *