متن کتاب

عَنْ زَيْنِ اَلْعَابِدِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ قَالَ‌: ضَمَّنِي وَالِدِي عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ إِلَى صَدْرِهِ يَوْمَ قُتِلَ وَ اَلدِّمَاءُ تَغْلِي وَ هُوَ يَقُولُ: «يَا بُنَيَّ اِحْفَظْ عَنِّي دُعَاءً عَلَّمَتْنِيهِ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلاَمُ‌ وَ عَلَّمَهَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ وَ عَلَّمَهُ جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ فِي اَلْحَاجَةِ وَ اَلْهَمِّ وَ اَلْغَمِّ وَ اَلنَّازِلَةِ إِذَا نَزَلَتْ وَ اَلْأَمْرِ اَلْعَظِيمِ اَلْفَادِحِ».

قَالَ: «اُدْعُ: بِحَقِّ يس وَ اَلْقُرْآنِ‌ اَلْحَكِيمِ‌، وَ بِحَقِّ طه وَ اَلْقُرْآنِ‌ اَلْعَظِيمِ، يَا مَنْ يَقْدِرُ عَلَى حَوَائِجِ اَلسَّائِلِينَ، يَا مَنْ يَعْلَمُ مَا فِي اَلضَّمِيرِ، يَا مُنَفِّسُ عَنِ اَلْمَكْرُوبِينَ، يَا مُفَرِّجُ عَنِ اَلْمَغْمُومِينَ، يَا رَاحِمَ اَلشَّيْخِ اَلْكَبِيرِ، يَا رَازِقَ اَلطِّفْلِ اَلصَّغِيرِ، يَا مَنْ لاَ يَحْتَاجُ إِلَى اَلتَّفْسِيرِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِفْعَلْ بِي كَذَا وَ كَذَا».

ترجمه

از امام سجاد علیه‌السلام روایت شده است که فرمود: پدرم در روزی که به شهادت رسید، مرا به سینه‌اش چسباند، درحالی‌که (از شدت گرما و سختی) خونش (که از بدنش خارج شده بود) می‌جوشید، و می‌فرمود: «پسرم، دعایی را که فاطمه علیهاالسلام به من آموخت و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله آن را به فاطمه آموخت و جبرئیل علیه‌السلام آن را به رسول خدا آموخته بود، از من به خاطر بسپار؛ (دعایی) برای هنگام نیاز، اندوه، غم، پیشامد ناگوار و هنگامی که حادثه‌ای بزرگ و طاقت‌فرسا روی دهد».

سپس فرمود: «بگو: به حقّ «یس» و قرآن حکیم، و به حقّ «طه» و قرآن عظیم؛ ای کسی که بر برآوردن نیازهای درخواست‌کنندگان توانایی، ای کسی که آنچه را در درون است می‌دانی، ای برطرف‌کنندۀ گرفتاریِ گرفتارشدگان، ای گشایش‌دهندۀ اندوه اندوهگینان، ای رحم‌کننده بر پیر سالخورده، ای روزی‌رسان کودک خردسال، ای کسی که به توضیح و تفسیر نیاز ندارد، بر محمد و خاندان محمد درود فرست و با من چنین‌وچنان کن (به‌جای کلمۀ چنین‌وچنان حاجت خود را می‌خواهی)».

منبع

الدعوات راوندی (مدرسة الامام المهدی علیه السلام)، ص۵۴، ح۱۳۷.