متن کتاب

عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ قَالَ‌: خَرَجْنَا مَعَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ فَمَا نَزَلَ مَنْزِلاً وَ لاَ اِرْتَحَلَ مِنْهُ إِلاَّ ذَكَرَ يَحْيَى بْنَ زَكَرِيَّا وَ قَتْلَهُ وَ قَالَ يَوْماً: «وَ مِنْ هَوَانِ اَلدُّنْيَا عَلَى اَللَّهِ أَنَّ رَأْسَ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ‌ أُهْدِيَ إِلَى بَغِيٍّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ‌ [و سيُهدی رأسي إلی يزيد بن معاوية]».

ترجمه

از امام سجاد علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: همراه امام حسین علیه‌السلام (به‌سوی کوفه) خارج شدیم. آن حضرت در هیچ منزلی فرود نمی‌آمد و از هیچ منزلی کوچ نمی‌کرد، مگر اینکه از یحیی بن زکریا و کشته‌شدن او یاد می‌کرد. روزی فرمود: «از نشانه‌های خوار و بی‌ارزش بودن دنیا نزد خداوند این است که سر یحیی بن زکریا علیهماالسلام به‌عنوان هدیه نزد یکی از زنان بدکارۀ بنی‌اسرائیل فرستاده شد، [و سر من نیز به نزد یزید بن معاویه هدیه خواهد شد]».

منبع

الارشاد شیخ مفید (مؤسسة آل البیت علیهم‌السلام)، ج۲، ص۱۳۲. آنچه بین دو قلّاب[] آمده در مقتل الحسین علیه‌السلام بحرالعلوم (دارالمرتضی)، ص۱۷۹ نقل شده.