متن کتاب

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهَا قَالَتْ‌: دَخَلَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُ عَلَى رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ [وآله] وَ سَلَّمَ و هو يُوحَى إِلَيْهِ‌، فَنَزَا عَلَى رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ [وآله] وَ سَلَّمَ و هو مُنْكَبٌّ‌، و لَعِبَ عَلَى ظَهْرِهِ‌، فَقَالَ جِبْرِيلُ لِرَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ [وآله] وَ سَلَّمَ‌: «أ تُحِبّه يَا مُحَمَّدُ»؟ قَالَ‌: «يَا جِبْرِيلُ‌، و ما لِي لَا أُحِبُّ ابْنِي»! قَالَ‌: «فَإِنَّ أُمَّتَكَ سَتَقْتُلُهُ مِنْ بَعْدِكَ‌»! فَمَدَّ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَدَهُ‌، فَأَتَاهُ بِتُرْبَةٍ بَيْضَاءَ‌، فَقَالَ‌: «فِي هَذِهِ الْأَرْضِ يُقْتَلُ ابْنُكَ هَذَا يَا مُحَمَّدُ، و اسمُها الطَّفُّ‌».

فَلَمَّا ذَهَبَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ [وآله] وَ سَلَّمَ‌، خَرَجَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ [وآله] وَ سَلَّمَ و التربة فِي يَدِهِ يَبْكِي، فَقَالَ‌: «يَا عَائِشَةُ‌، إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَخْبَرَنِي أَنَّ الْحُسَيْنَ ابْنِي مَقْتُولٌ فِي أَرْضِ الطَّفِّ‌، و أنّ أُمَّتِي سَتُفْتَتَنُ بَعْدِي».

ثُمَّ خَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فِيهِمْ عَلِيٌّ و أَبُو بَكْرٍ و عمر و حذيفة و عمار و أبو ذَرٍّ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ و هو يَبْكِي، فَقَالُوا: «مَا يُبْكِيكَ يَا رَسُولَ اللّٰهِ»؟ فَقَالَ‌: «أَخْبَرَنِي جِبْرِيلُ أَنَّ ابْنِي الْحُسَيْنَ يُقْتَلُ بَعْدِي بِأَرْضِ الطَّفِّ‌، و جاءني بِهَذِهِ التُّرْبَةِ‌، و أخبرني أَنَّ فِيهَا مَضْجَعَهُ‌».

ترجمه

از عایشه روایت شده است که گفت: حسین بن علی رضی‌الله‌عنه نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه[وآله]وسلم وارد شد، درحالی‌که به آن حضرت وحی می‌شد. حسین بر روی پیامبر صلی‌الله‌علیه[وآله]وسلم – که به حالت خمیده و مشغول دریافت وحی بود – پرید و بر پشت ایشان به بازی پرداخت. جبرئیل به رسول خدا صلی‌الله‌علیه[وآله]وسلم گفت: «ای محمد، آیا او را دوست داری»؟ حضرت فرمود: «ای جبرئیل، چرا پسرم را دوست نداشته باشم»! جبرئیل گفت: «پس بدان که امت تو پس از تو او را خواهند کشت»! آنگاه جبرئیل علیه‌السلام دست خود را دراز کرد و مشتی خاک سفید آورد و گفت: «ای محمد، پسرت در این سرزمین کشته خواهد شد و نام این سرزمین «طفّ» است».

هنگامی که جبرئیل علیه‌السلام از نزد رسول خدا صلی‌الله‌علیه[وآله]وسلم رفت، رسول خدا صلی‌الله‌علیه[وآله]وسلم درحالی‌که آن خاک در دستش بود، بیرون آمد و گریه می‌کرد. سپس فرمود: «ای عایشه، جبرئیل علیه‌السلام به من خبر داد که پسرم حسین در سرزمین طفّ کشته خواهد شد و امت من پس از من گرفتار فتنه و آزمایش خواهند شد».

سپس رسول خدا صلی‌الله‌علیه[وآله]وسلم نزد اصحاب خود رفت؛ در میان آنان علی، ابوبکر، عمر، حذیفه، عمار و ابوذر رضی‌الله‌عنهم حضور داشتند. آن حضرت درحالی‌که گریه می‌کرد، نزد آنان آمد. آنان گفتند: «ای رسول خدا، چه چیزی شما را به گریه انداخته است»؟ حضرت فرمود: «جبرئیل به من خبر داد که پسرم حسین پس از من در سرزمین طفّ کشته خواهد شد. او این خاک را برای من آورد و به من خبر داد که محل دفن و آرامگاه او در همین سرزمین خواهد بود».

منبع

المعجم الکبیر طبرانی (مکتبة ابن تیمیة)، ج۳، ص۱۰۷، ح۲۸۱۴.