متن کتاب

رَأَيْنَا فِي بَعْضِ اَلْكُتُبِ اَلْقَدِيمَةِ رِوَايَةً فِي كَيْفِيَّةِ شَهَادَتِهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَوْرَدْنَا مِنْهُ شَيْئاً مِمَّا يُنَاسِبُ كِتَابَنَا هَذَا عَلَى وَجْهِ اَلاِخْتِصَارِ قَالَ‌: رَوَى أَبُو اَلْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْبَكْرِيُّ‌ عَنْ لُوطِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَشْيَاخِهِ وَ أَسْلاَفِهِ‌ قَالُوا:

… [عند قبض أمير المؤمنين عليه السلام] فعلم أهل الكوفة أنّ أمير المؤمنين عليه السلام قد قبض فأقبل النساء و الرجال يهرعون أفواجاً أفواجاً و صاحوا صيحة عظيمة فارتجّت الكوفة بأهلها و كثر البكاء و النحيب و كثر الضجيج بالكوفة و قبائلها و دورها و جميع أقطارها فكان ذلك كيوم مات فيه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله.

فلمّا أظلم الليل تغيّر أفق السماء و ارتجّت الأرض و جميع من عليها بكوه و كنّا نسمع جلبة و تسبيحاً في الهواء فعلمنا أنّها من أصوات الملائكة فلم يزل كذلك إلى أن طلع الفجر ثمّ ارتفعت الأصوات… .

ترجمه

در برخی از کتاب‌های قدیمی، روایتی دربارۀ چگونگی شهادت امام علی علیه‌السلام دیدیم. بخشی از آن را که با موضوع این کتاب تناسب داشت، به‌اختصار در اینجا آوردیم. راوی گفت: ابوالحسن علی بن عبدالله بن محمد بَکْری، از لوط بن یحیی، از مشایخ و پیشینیان خود روایت کرده است که آنان گفتند:

… [هنگامی که امیرالمؤمنین علیه‌السلام شهید شد] مردم کوفه دریافتند که امیرالمؤمنین علیه‌السلام از دنیا رفته است. پس زنان و مردان، گروه‌گروه و شتابان به‌سوی آن حضرت آمدند و فریاد و شیون عظیمی سر دادند؛ به‌گونه‌ای که کوفه با همۀ مردمش به لرزه درآمد. گریه و ناله بسیار شد و در سراسر کوفه، در میان قبایل، خانه‌ها و همۀ نواحی آن، هیاهو و شیون فراوان برپا شد؛ به‌گونه‌ای که گویی آن روز، همانند روز وفات رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله بود.

هنگامی که شب تاریک شد، افق آسمان دگرگون گردید و زمین به لرزه درآمد و همۀ کسانی که بر روی زمین بودند گریستند. ما در هوا، صدای همهمه و تسبیحی می‌شنیدیم و دانستیم که این صداها از فرشتگان است. این وضعیت همچنان ادامه داشت تا اینکه سپیده‌دم طلوع کرد؛ آنگاه صداها فروکش کرد… .

منبع

بحارالانوار (دار احیاء التراث العربی)، ج۴۲، ص۲۵۹ و ۲۹۳.