متن کتاب

آورده‌اند که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام پسر خود، عبّاس را، و دختر خود، زینب را، یکی را بر ران راست بنشاند و یکی را بر ران چپ. عبّاس را گفت: «قُل واحد؛ یعنی بگو یکی». گفت: «یکی».

گفت: «بگو دو». گفت: «ای پدر، شرم دارم که به زبانی که یکی گفته باشم، بگویم دو». امیرالمؤمنین را خوش آمد و وی را بوسه زد.

زینب گفت: «ای پدر، ما را دوست می‌داری»؟ گفت: «آری». گفت: «ای پدر، دو دوستی در یک دل جمع نشود مگر دوستی خالص خدای را بود و بر ما شفقت و مهربانی بود».

منبع

مصابیح القلوب سبزواری (میراث مکتوب)، ص۳۴۱.