متن کتاب

… چون هر دو دستش [حضرت جعفر علیه‌السلام] بیفگندند، او از خویشتن طمع برداشت و دانست که بی‌دست قتال نتوان کردن. روی به‌جانب مدینه کرد و گفت: «السّلام عليك يا رسول اللّه، سلامَ مودّعٍ لا سلامَ زائر»! … آنگه گرد او در آمدند و به تیغ و نیزه او را بگرفتند و بکشتند، و نیزه‌ها در او زدند، و او را به نیزه‌ها از زمین برداشتند و بر هوا رفع کردند، خدای تعالی او را زنده گردانید و به‌جای دو دست او را دو پر داد تا در هوا بپرید و بر آسمان شد، و در بهشت با فریشتگان می‌پرد، و از این جا او را جعفر طیّار خوانند. …

منبع

تفسیر روض الجنان (نشر آستان قدس)، ج۱۵، ص۳۸۲.