متن کتاب

لمّا برز عليّ بن الحسين إليهم، أرخى الحسين – صلوات اللّه عليه و سلامه – عينيه فبكى، ثمّ قال: «اللهم كن أنت الشهيد عليهم، فبرز إليهم غلام أشبه الخلق برسول اللّه صلی الله عليه و آله»!

فجعل يشدّ عليهم ثمّ يرجع إلى أبيه فيقول: «يا أباه، العطش»! فيقول له الحسين: «اصبر حبيبي فإنّك لا تمسي حتّى يسقيك رسول اللّه صلی الله عليه و آله بكأسه».

و جعل يكر كرّة بعد كرّة، حتّى رمي بسهم فوقع في حلقه فخرقه، و أقبل ينقلب في دمه، ثمّ نادى: «يا أبتاه عليك السلام، هذا جدّي رسول اللّه صلی الله عليه و آله يقرئك السلام، و يقول: عجّل القدوم إلينا»، و شهق شهقة فارق الدنيا.

ترجمه

هنگامی که علی بن الحسین به‌سوی لشکر دشمن بیرون آمد، حسین – صلوات و سلام خدا بر او – چشمان خود را پایین انداخت و گریست، سپس گفت: «خدایا، خودت بر آنان شاهد باش؛ جوانی به‌سوی آنان بیرون آمد که از میان همۀ مردم، بیشترین شباهت را به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله داشت»!

علی بن الحسین شروع کرد به حمله‌کردن بر آنان و سپس نزد پدرش بازگشت و گفت: «ای پدر، تشنگی»! حسین به او فرمود: «صبر کن حبیبم؛ زیرا پیش از آنکه شب فرارسد، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله تو را با جام خود سیراب خواهد کرد».

علی بن الحسین همچنان بارهاوبارها حمله می‌کرد تا اینکه تیری به‌سوی او افکنده شد و در گلویش فرود آمد و آن را شکافت و شروع کرد به غلتیدن در خون خود. سپس ندا داد: «ای پدر، سلام بر تو، این جدّ من رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله است که به تو سلام می‌رساند و می‌گوید: در آمدن نزد ما شتاب کن». سپس شهقه‌ای (ناله‌ای از سینه) برآورد و از دنیا رفت.

منبع

مقاتل الطالبین (چاپ اعلمی بیروت)، ص۱۱۶.