متن کتاب

[قال] حَاجِبُ عُبَيْدِ اَللَّهِ بْنِ زِيَادٍ: … أَمَرَ [ابنُ زياد] بِالسَّبَايَا وَ رَأْسِ اَلْحُسَيْنِ‌ فَحُمِلُوا إِلَى اَلشَّامِ‌ فَلَقَدْ حَدَّثَنِي جَمَاعَةٌ كَانُوا خَرَجُوا فِي تِلْكَ اَلصُّحْبَةِ أَنَّهُمْ كَانُوا يَسْمَعُونَ بِاللَّيَالِي نَوْحَ اَلْجِنِّ عَلَى اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ إِلَى اَلصَّبَاحِ… .

ترجمه

حاجب (دربانِ) عبیدالله بن زیاد گفت: … ابن زیاد دستور داد اسیران و سرِ حسین را ببرند؛ پس آنان را به شام بردند. به خدا سوگند، افرادی که در آن گروه (کاروان) حضور داشتند، برای من نقل کردند که آنان همیشه شب‌ها تا صبح، نوحۀ جنّیان بر حسین علیه‌السلام را می‌شنیدند… .

منبع

امالی شیخ صدوق (نشر کتابچی)، ص۱۶۵، مجلس۳۱، حدیث۳.