متن کتاب

در آثار آمده است که: روز قیامت بنده را حاضر کنند که گناه بسیار کرده باشد و چون نامۀ اعمال خود را بخواند، خجل و شرمسار سر در پیش افکند، محروم و ناامید گشته، راه دوزخ در پیش گیرد که ناگاه از جانب رب‌العزة ندا داده شود که: «ای بندۀ شرمسار، اگرچه گناه تو بسیار و جرم تو بی‌شمار است، اما امانتی از تو در نزد ماست، توقف کن تا آن امانت را به تو سپارم». پس فرشته‌ای که بر آن امانت موکل است، به فرمودۀ رب‌العزة آن امانت را تسلیم او کند.

چون بنده آن امانت را بگشاید، دُرّی سفید در نهایت صفا و روشنی مشاهده نماید که به سندس و حریر پیچیده و رشته در آن کرده‌اند. آن بنده عرض کند: «خداوندا، کریما، این امانت را کی به تو سپردم که در خزینۀ هیچ پادشاهی مانند این نبود و مانند این کسی در دنیا ندیده و نشنیده و مرا اصلاً و قطعاً از این اطلاع نیست»!

پادشاه عالم جلّ‌جلاله فرماید که: «روزی در دنیا به موضعی رسیدی که ذکر مصیبت امام حسین علیه‌السلام را می‌کردند، و تو شنیده از مصیبت و محنت آن حضرت متألّم شده گریه کرده و چند قطرۀ اشک از چشمان تو فرو چکید، ما که خداوندیم نخواستیم که آن را ضایع گردانیم؛ زیراکه خاطر امام حسین در نزد ما بسیار عزیز است. پس آن قطرها را جمع کردیم و در صدف شرف پرورش دادیم و تا امروز برای تو محافظت نمودیم که در این حالت عجز و درماندگی و بی‌کسی به تو سپاریم، این همان امانت است. اگرچه نقد طاعتی و سرمایۀ عبادتی به بازار محشر نیاورده‌ای، اما به این سرمایه که فی الحقیقه بهترین سرمایه‌هاست، تو را توانگر و سرافراز فرماییم از برکت حسین. اکنون این درّ گران‌مایه را به من فروش به هر قیمت که خواهی؛ زیراکه قدر این را به غیر از ما کسی نمی‌داند».

پس انبیا گرام را حاضر گرداند تا آن درّ را به قیمت رسانند، اول حضرت آدم عرض کند: «خدایا، قیمت این درّ آن است که صاحبش را از حرارت آفتاب قیامت نگاهداری». حق جلّ‌جلاله فرماید که: «کم قیمت کردی».

پس نوح نبی فرماید و عرض کند: «پروردگارا، قیمت این درّ آن است که او را از حرارت و تشنگی و ماندگی روز قیامت نگاهداری». خداوند فرماید که: «کم قیمت کردی».

حضرت ابراهیم عرض نماید که: «قیمت این درّ آن است که حساب بر صاحبش آسان فرمایی و در سایۀ عرش او را جای دهی».

همچنین هر یک از انبیا آن درّ را قیمتی نماید، تا نوبت به حضرت خاتم‌الانبیا صلی الله علیه و آله رسد، حق‌تعالی می‌فرماید: «ای حبیب من، این درّ را تو قیمت نمای به جهت امت خود». حضرت خاتم المرسلین و شفیع المذنبین صلی الله علیه و آله عرض نماید: «کریما، بنده نوازا، این بندۀ فقیر این درّ پُربها را جهت دوستی فرزند دلبندم، حسینِ مظلوم اندوخته، خود حسین حاضر است، خود قیمت نماید».

پس خطاب رسد که: «یا حسین و ای برگزیدۀ ثقلین، هرچه تو این درّ را قیمت نمایی ما که خداوندیم خریداری فرماییم».

امام حسین علیه‌السلام عرض کند: «کریما، رحیما، این درّی بس باقیمت و نفیس است که حضرت عزتت میل خریداری می‌فرمایید، اکنون اگر من دلّالی نمایم این درّ را به قیمت تمام، بها می‌کنم».

پادشاه عالم می‌فرماید که: «هر چند بیشتر قیمت کنی ما بیشتر خریداری نماییم».

امام حسین علیه‌السلام عرض می‌کند: «معبودا، کارسازا، قیمت این درّ آن است که حساب بر وی آسان نمایی و از صراطش بگذرانی و از تشنگی قیامت او را نگاهداری و از دست پدرم او را شراب حوض کوثر بچشانی، از ثواب شهداء او را بهره‌مند گردانی و در بهشت او را رفیق من کنی و به نعیم مقیمش برسانی».

حضرت رب العزت فرماید: «یا حسین، این درّ را که تو به دِین قیمت کردی خریدم و از تو قبول و صاحبش را به تو بخشیدم، از هر در که می‌خواهی او را داخل بهشت کن. هرکه بر غریبی و بی‌کسی تو و شهیدی تو گریه کند، شفاعت تو را در حق او قبول کنم و همه را به تو بخشم و اشک چشم همه را به دین قیمت خریداری نمایم».

منبع

تحفة المجالس، معجزات امام حسین علیه‌السلام، مطلب دوم. در تظلم الزهراء علیهاالسلام (چاپ شریف رضی)، ص۶۷ به نقل از صاحب بحارالانوار، یعنی علامۀ مجلسی نقل کرده، اما همان‌طور که در پاورقی هم ذکر شده، در بحارالانوار این حدیث نیامده و شاید مصنّف در کتاب دیگر علامۀ مجلسی این حدیث را دیده است.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.