[در جریان شهادت حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام] و از بعضی کتب مستفاد می‌شود که مادر علی‌اکبر، لیلی نیز بیرون آمد و فریاد «واولداه» برکشید و خود را بر نعش فرزند انداخت. امام آمد و او را به خیمه برگردانید.

ادامه مطلب

و در بعضی کتب است که [هنگامی که حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام به میدان رفتند] لشکریان چون در نظارۀ جمالش حیران ماندند، همه به «تَبَارَک اللهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ» زبان گشودند. پس در حسب و نسبش به اختلاف سخن گفتند، یکی گفت که: «این پیغمبر آخرالزمان است که به میدان آمده»، دیگری گفت که: «این حیدر کرّار…

ادامه مطلب

و در بعضی کتب است که [هنگامی که حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام از امام حسین علیه‌السلام اذن میدان خواستند، امام فرمودند]: «به نزد مادرت رو، اگر اذنت داد برو».

ادامه مطلب

در روایت آمده است که هرگاه شوق لقای سیّد عالم صلی اللّه علیه [و آله] و سلّم بر اهل مدینه غالب شدی بیامدندی و در روی علی‌اکبر نظر کردندی، و چون شوق استماع کلام سیّد أنام – علیه الصلاة و السلام – بر ایشان غلبه کردی، سخن شکرنثار شاهزاده شنودندی.

ادامه مطلب

چون حسین آن را بدید [بدن حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام]، بگریست به آواز بلند، و هیچ‌کس تا آن وقت آواز حسین نشنیده بود.

ادامه مطلب

تا [امام حسین علیه‌السلام] رسید بر سر بالین آن جوان [علی‌اکبر علیه‌السلام] دید با فرق شکافته و بدن پاره‌پاره از شدت درد پاشنۀ پا به زمین می‌سایید! در بعض روایات هفت مرتبه آن امام غریب از پردۀ جگر نعره کشید: «یا ولدی و قرّة عینی، یا بُنَىَّ، عَلَی الدنیا بعدکَ العفا؛ نور دیده، بعد از…

ادامه مطلب