نقل اول

و قيل للصادق عليه السلام: «سيّدي جعلت فداك، إنّ الميّت يجلسون له بالنياحة بعد موته أو قتله، و أراكم تجلسون أنتم و شيعتكم من أوّل الشهر بالمأتم و العزاء على الحسين»؟ فقال عليه السلام: «يا هذا، إذا هلّ هلال محرّم نشرت الملائكة ثوب الحسين و هو مخرّق من ضرب السيوف، و ملطّخ بالدماء، فنراه نحن و شيعتنا بالبصيرة لا بالبصر، فتنفجر دموعنا».

ترجمه

به امام صادق علیه‌السلام گفته شد: «فدایتان شوم، برای مرده پس از مرگ یا کشته‌شدنش مجلس نوحه‌خوانی برپا می‌کنند، ولی می‌بینم که شما و شیعیانتان از اول ماه محرّم برای امام حسین علیه‌السلام مجلس عزا و سوگواری برپا می‌کنید»؟ حضرت فرمودند: «ای شخص، هنگامی که هلال ماه محرّم طلوع کند، فرشتگان پیراهن حسین علیه‌السلام را می‌گسترانند که از ضربت شمشیرها پاره‌پاره و آغشته‌به‌خون است. ما و شیعیانمان آن را با بصیرت می‌بینیم، نه با چشم سر، پس اشک‌هایمان جاری می‌شود».

منبع

ثمرات الاعواد، ج۱، ص۳۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نقل دوم

في الروايات أنّ الملائكة تعرض هذا الثوب [أي الثوب المسلوب للإمام الحسين عليه السلام] على هذا العالم ليلة أوّل محرّم الحرام من كلّ عام و ذلك بأمر من الله تعالى، فيُدلَى من طرف العرش باتّجاه الأرض، فيعمّ على أثره الحزن و الأسى كلّ هذا العالم، و يتسلّل الهمّ و الغمّ إلى قلوب اهل العالم و خاصّة قلوب المؤمنين، و يبقى كلّ العالم في بوس و اضطراب و حزن و أسی، و يبلغ قُمَّته في يوم عاشوراء حيث يرفع الثوب بعده.

ترجمه

در روایات آمده است که فرشتگان پیراهن غارت‌شدۀ امام حسین علیه‌السلام را در شب اول محرم هر سال، به فرمان خداوند متعال بر این جهان عرضه می‌کنند. آن را از سوی عرش به‌سوی زمین می‌آویزند و در پی آن، اندوه و حزن سراسر این جهان را فرا می‌گیرد و غم و اندوه به دل‌های اهل جهان، به‌ویژه دل‌های مؤمنان راه می‌یابد. تمام جهان در پریشانی، اضطراب، حزن و اندوه فرو می‌رود و اوج آن در روز عاشوراست؛ سپس [پس از عاشورا] آن پیراهن برداشته می‌شود.

منبع

الخصائص الزینبیة، ص۱۱۴.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.