متن کتاب

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ: «إِنَّ امْرَأَةً كَانَتْ تَطُوفُ وَ خَلْفَهَا رَجُلٌ فَأَخْرَجَتْ ذِرَاعَهَا فَقَالَ بِيَدِهِ حَتَّى وَضَعَهَا عَلَى ذِرَاعِهَا فَأَثَبْتَ اللَّهُ يَدَهُ فِي ذِرَاعِهَا حَتَّى قَطَعَ الطَّوَافَ وَ أُرْسِلَ إِلَى الْأَمِيرِ وَ اجْتَمَعَ النَّاسُ وَ أَرْسَلَ إِلَى الْفُقَهَاءِ فَجَعَلُوا يَقُولُونَ: «اقْطَعْ يَدَهُ؛ فَهُوَ الَّذِي جَنَى الْجِنَايَةَ». فَقَالَ: «هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ وُلْدِ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله»؟ فَقَالُوا: «نَعَمْ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ علیهما السلام قَدِمَ اللَّيْلَةَ».

فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَدَعَاهُ فَقَالَ: «انْظُرْ مَا لَقِيَا ذَانِ»! فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَ رَفَعَ يَدَيْهِ فَمَكَثَ طَوِيلًا يَدْعُو ثُمَّ جَاءَ إِلَيْهَا حَتَّى خَلَّصَ يَدَهُ مِنْ يَدِهَا فَقَالَ الْأَمِيرُ: «أَ لَا نُعَاقِبُهُ بِمَا صَنَعَ»؟ فَقَالَ: «لَا»».

أقول يا ليت ما دعى الحسين علیه السلام و ما خلّصه حتّى قطعت يد الرجل؛ لأنّه قيل إنّ الرجل هو الجمّال الذي قطع يدي ابي عبد الله علیه السلام ليلة الحادي عشر من المحرّم.

ترجمه

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «زنی در حال طواف بود و مردی پشتِ او طواف می‌کرد. زن، ساعدش را بیرون آورده بود که مرد، دست خود را کج کرد و بر ساعد او نهاد. خداوند، دستِ مرد را بر ساعد آن زن چنان چسبانْد که ناچار طواف را قطع کرد. به‌سوی امیر (مکّه) فرستادند و مردم گِرد آمدند. فقیهان را خبر کردند، آنان گفتند: «دست مرد را قطع کن؛ زیرا او مرتکب جنایت شده است». امیر گفت: «آیا اینجا کسی از فرزندان محمّد، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله هست»؟ گفتند: «آری، حسین بن علی علیهما السلام دیشب آمده است».

به‌سوی او فرستاد و او را فراخواند و گفت: «ببین این دو چه شده‌اند»! امام علیه‌السلام روبه‌قبله دستانش را بلند کرد و مدّتی طولانی دعا کرد. سپس نزد زن آمد و دست مرد را از دست زن جدا کرد. امیر گفت: «آیا این مرد را به سبب آنچه کرده کیفر ندهیم»؟ فرمود: «نه»».

ای‌کاش امام حسین علیه‌السلام دعا نمی‌کرد و آن مرد را نجات نمی‌داد تا دستش همان‌جا قطع می‌شد؛ زیرا گفته‌اند آن مرد همان شتربانی بود که در شب یازدهم محرم دستان ابی‌عبدالله حسین علیه‌السلام را برید.

منبع

معالی السبطین علیهماالسلام، ج۱، ص۱۰۴. حدیث ابتدایی در تهذیب الاحکام (دار الکتب الاسلامیة)، ج۵، ص۴۷۰، ح۱۶۴۷ آمده است. در ترجمۀ حدیث از دانشنامه امام حسین علیه‌السلام آیت‌الله ری‌شهری استفاده شده است.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.