متن کتاب

في كتاب مهج الأحزان و النّاسخ: أنّ ابن عبّاس ألحّ على الحسين في منعه من المسير إلى الكوفة، فتفأّل بالقرآن لإسكاته، فخرج الفال قوله تعالى: «كُلُّ نَفْسٍ ذٰائِقَةُ اَلْمَوْتِ وَ إِنَّمٰا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ‌»[آل عمران: ۱۸۵] فقال عليه السّلام: «إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ‌، صدق اللّه و رسوله». ثمّ قال: «يا بن عبّاس، فلا تلحّ عليّ بعد هذا؛ فإنّه لا مردّ لقضاء اللّه عزّ و جلّ»‌. انتهى.

ترجمه

در کتاب «مهج الاحزان» و «الناسخ» آمده است که ابن عباس در مورد رفتن امام حسین (علیه‌السلام) به کوفه، اصرار و پافشاری کرد تا ایشان را منصرف سازد. امام علیه‌السلام برای اینکه او را ساکت کند، به قرآن تفأل زدند و این آیۀ شریفه آمد: «هر نفسی چشنده مرگ است و همانا پاداش‌های شما جز در روز قیامت به‌طور کامل داده نمی‌شود». [آل‌عمران: ۱۸۵]

پس امام علیه‌السلام فرمود: «إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ (ما از خداییم و به‌سوی او بازمی‌گردیم)، خداوند و رسولش راست گفتند». سپس فرمود: «ای پسر عباس، پس از این دیگر اصرار مکن؛ زیرا برای قضای الهی هیچ بازگرداننده‌ای نیست».

منبع

معالی السبطین علیهماالسلام، ج۱، ص۲۴۷. البته در ناسخ التواریخ امام حسین علیه‌السلام، ج۲، ص۱۲۲ اشاره‌ای به ابن عباس نشده است.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.