متن کتاب

فِي كِتَابِ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ‌: أَنَّهُ لَمَّا اِنْتَهَتْ فَاطِمَةُ و صَفِيَّةُ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم و نَظَرَتَا إِلَيْهِ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم لعليّ‌: «أمّا عَمَّتِي فَاحْبِسْهَا عَنِّي، و أَمَّا فَاطِمَةُ فَدَعْهَا».

فلمّا دنت فاطمة عليها السلام مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم و رَأَتْهُ قَدْ شُجَّ فِي وَجْهِهِ و أُدْمِيَ فُوهُ إِدْمَاءً صَاحَتْ و جَعَلَتْ تَمْسَحُ اَلدَّمَ و تَقُولُ‌: «اِشْتَدَّ غَضَبُ اَللَّهِ عَلَى مَنْ أَدْمَى وَجْهَ رَسُولِ اَللَّهِ‌»، و كَانَ يَتَنَاوَلُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ و آلِهِ و سلّم مَا يَسِيلُ مِنَ اَلدَّمِ و يَرْمِيهِ فِي اَلْهَوَاءِ فَلاَ يَتَرَاجَعُ مِنْهُ شَيءٌ. قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌: «و اَللَّهِ لَوْ سَقَطَ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ عَلَى اَلْأَرْضِ لَنَزَلَ العذاب».

ترجمه

در کتاب ابان بن عثمان آمده است: هنگامی که فاطمه علیهاالسلام و صفیه نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله رسیدند و او را دیدند، آن حضرت صلی الله علیه و آله به علی علیه‌السلام فرمود: «اما عمّه‌ام صفیه را از من دور نگه دار، و اما فاطمه را نزد من بگذار».

هنگامی که فاطمه علیهاالسلام به رسول خدا صلی الله علیه و آله نزدیک شد و دید که صورت مبارکش مجروح شده و دهانش خونین گردیده، فریاد کشید و شروع به پاک‌کردن خون کرد و می‌گفت: «خشم خداوند بر کسانی که صورت رسول خدا را زخمی کردند، سخت باد». رسول خدا صلی الله علیه و آله خونی که جاری می‌شد را برمی‌داشت و به هوا پرتاب می‌کرد و هیچ قطره‌ای از آن به زمین باز نمی‌گشت. امام صادق علیه‌السلام فرمود: «به خدا قسم، اگر قطره‌ای از آن خون بر زمین می‌افتاد، عذاب نازل می‌شد».

منبع

اعلام الوری (چاپ موسسة آل البیت علیهم‌السلام)، ج۱، ص۱۷۹.