متن کتاب

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ قَالَ‌: «إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ‌ يُدْعَى مُحَمَّدٌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ‌ فَيُكْسَى حُلَّةً وَرْدِيَّةً‌، ثُمَّ يُقَامُ عَلَى يَمِينِ اَلْعَرْشِ‌، ثُمَّ يُدْعَى إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ فَيُكْسَى حُلَّةً بَيْضَاءَ‌، فَيُقَامُ عَلَى يَسَارِ اَلْعَرْشِ‌، ثُمَّ يُدْعَى بِعَلِيٍّ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ فَيُكْسَى حُلَّةً وَرْدِيَّةً‌، فَيُقَامُ عَلَى يَمِينِ اَلنَّبِيِّ‌، ثُمَّ يُدْعَى بِإِسْمَاعِيلَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ فَيُكْسَى حُلَّةً بَيْضَاءَ‌، فَيُقَامُ عَلَى يَسَارِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌، ثُمَّ يُدْعَى بِالْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ فَيُكْسَى حُلَّةً وَرْدِيَّةً‌، فَيُقَامُ عَلَى يَمِينِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ ، ثُمَّ يُدْعَى بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ فَيُكْسَى حُلَّةً وَرْدِيَّةٌ‌، فَيُقَامُ عَلَى يَمِينِ اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌، ثُمَّ يُدْعَى بِالْأَئِمَّةِ‌ فَيُكْسَوْنَ حُلَلاً وَرَدِيَّةً‌، فَيُقَامُ كُلُّ وَاحِدٍ عَنْ يَمِينِ صَاحِبِهِ‌، ثُمَّ يُدْعَى بِالشِّيعَةِ‌ فَيَقُومُونَ أَمَامَهُمْ‌، ثُمَّ يُدْعَى بِفَاطِمَةَ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ‌ وَ نِسَائِهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهَا وَ شِيعَتِهَا فَيَدْخُلُونَ اَلْجَنَّةَ‌ بِغَيْرِ حِسَابٍ‌.

ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ‌ مِنْ قِبَلِ رَبِّ اَلْعِزَّةِ وَ اَلْأُفُقِ اَلْأَعْلَى: «نِعْمَ اَلْأَبُ أَبُوكَ يَا مُحَمَّدُ، وَ هُوَ إِبْرَاهِيمُ‌، وَ نِعْمَ اَلْأَخُ أَخُوكَ‌، وَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ‌، وَ نِعْمَ اَلسِّبْطَانِ سِبْطَاكَ‌، وَ هُمَا اَلْحَسَنُ‌ وَ اَلْحُسَيْنُ‌، وَ نِعْمَ اَلْجَنِينُ جَنِينُكَ‌، وَ هُوَ مُحْسِنٌ‌، وَ نِعْمَ اَلْأَئِمَّةُ‌ اَلرَّاشِدُونَ ذُرِّيَّتُكَ‌، وَ هُمْ فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ إِلَى آخِرِهِمْ‌، وَ نِعْمَ اَلشِّيعَةُ‌ شِيعَتُكَ‌. أَلاَ إِنَّ مُحَمَّداً وَ وَصِيَّهُ وَ سِبْطَيْهِ وَ اَلْأَئِمَّةَ‌ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ هُمُ اَلْفَائِزُونَ‌». ثُمَّ يُؤْمَرُ بِهِمْ إِلَى اَلْجَنَّةِ‌، وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ‌: «فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ اَلنّٰارِ وَ أُدْخِلَ اَلْجَنَّةَ‌ فَقَدْ فٰازَ»[آل‌عمران: ۱۸۵]».

ترجمه

امام صادق علیه‌السلام فرمود: «در روز قیامت حضرت محمد صلّی اللّه علیه و آله فراخوانده می‌شود و بر او لباسی گلی‌رنگ پوشانده می‌شود. سپس در سمت راست عرش، جای داده می‌شود. بعد از آن، ابراهیم علیه‌السلام فراخوانده می‌شود و لباسی سفید بر تن او می‌کنند و در سمت چپ عرش، جای داده می‌شود. بعد از آن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام فراخوانده شده و به او لباس گلی‌رنگی می‌پوشانند و او را در سمت راست پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم قرار می‌دهند. بعد از آن اسماعیل، فراخوانده می‌شود و لباس سفید بر تنش می‌کنند و در سمت چپ ابراهیم قرار می‌گیرد. پس حسن علیه‌السلام فراخوانده می‌شود، لباسی گلی‌رنگ به تن او کرده و او را در سمت راست امیرالمؤمنین علیه‌السلام قرار می‌دهند. سپس حسین علیه‌السلام فراخوانده می‌شود و لباسی به رنگ گل سرخ به تن او می‌کنند و در سمت راست حسن علیه‌السلام قرار می‌گیرد. سپس ائمه علیهم‌السلام فراخوانده می‌شوند و هرکدام لباسی به رنگ گل سرخ به تن کرده و هریک (به ترتیب) در دست راست دیگری قرار می‌گیرند. سپس شیعه فراخوانده می‌شوند و مقابل آن‌ها می‌ایستند. سپس فاطمه سلام اللّه علیها و زنانی که از شیعه یا ذریۀ او هستند، فراخوانده می‌شوند و بدون حسابرسی وارد بهشت می‌شوند.

سپس از منتهای عرش، یک منادی از سوی خداوند و از جانب افق اعلی ندا می‌دهد: «بهترین پدر، پدر توست ای محمد، و او ابراهیم است. بهترین برادر، برادر توست و او علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است. بهترین نوه‌های دختری، نوه‌های دختری تو هستند و آن دو حسن علیه‌السلام و حسین علیه‌السلام می‌باشند. بهترین جنین، جنین توست که محسن نام دارد. بهترین ائمۀ هدی علیهم‌السلام ذریۀ تو هستند که فلان بن فلان تا آخر هستند [یعنی از امام سجاد تا امام‌زمان علیهم‌السلام]. بهترین شیعه، شیعۀ تو هستند. آگاه باش که محمد و جانشین او و دو نوه دختری‌اش و ائمه‌ای که از ذریۀ او هستند، همه رستگارند». سپس به آن‌ها امر می‌شود که وارد بهشت شوند و این در آیۀ «پس هرکه را از آتش به دور دارند و در بهشت درآورند، قطعاً کامیاب شده»  [آل‌عمران: ۱۸۵] آمده است».

منبع

تفسیر قمی (نشر دارالکتاب)، ج۱، ص۱۲۸ ذیل آیۀ ۱۸۵ سورۀ آل‌عمران. ترجمه از کتاب ترجمۀ البرهان ناظمیان، گنجیان و خورشا با اندکی تغییر گرفته شده.