متن کتاب

عَبْدُ اَلْمَلِكِ بْنُ هِشَامٍ‌ ، بِإِسْنَادِهِ‌: [أَنَّ‌] جَعْفَرَ بْنَ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌، أَخَذَ اَللِّوَاءَ يَوْمَ مُؤْتَةَ‌ بِيَمِينِهِ‌، فَلَمْ يَزَلْ يُقَاتِلُ حَتَّى قُطِعَتْ يَمِينُهُ‌. فَأَخَذَهُ بِشِمَالِهِ‌، فَلَمْ يَزَلْ يُقَاتِلُ حَتَّى قُطِعَتْ شِمَالُهُ‌. فَاحْتَضَنَ اَللِّوَاءَ بِعَضُدَيْهِ‌، وَ جَعَلَ يُقَاتِلُ حَتَّى قُتِلَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌.

ترجمه

عبدالملک بن هشام با سند خود روایت کرده که جعفر بن ابی‌طالب علیه‌السلام در جنگ موته، پرچم را با دست راستش گرفت و پیوسته جنگید تا آنکه دست راستش قطع شد. سپس پرچم را با دست چپ گرفت و همچنان جنگید تا دست چپش نیز قطع شد. پس پرچم را با دو بازوی خود در آغوش گرفت و به نبرد ادامه داد تا آنکه به شهادت رسید. 

منبع

شرح الاخبار (چاپ جامعه مدرسین)، ج۳، ص۲۰۴.