متن کتاب

قد ورد في الخبر: أنّها [أي الفاطمة عليها السلام] لمّا سمعتْ بأنّ أباها زوّجها و جعل الدراهم مهراً لها، فقالت: «يا رسول اللّه، إنّ بنات الناس يتزوّجن بالدراهم، فما الفرق بيني و بينهن‌ّ؟ أسألك أن تردّها و تدعو اللّه تعالى أن يجعل مهري الشفاعة في عصاة أمّتك». فنزل جبريل عليه السلام و معه بطاقة من حرير مكتوب فيها: «جعل اللّه مهر فاطمة الزهراء شفاعة المذنبين من أمّة أبيها».

فلمّا احتضرت أوصت بأن توضع تلك البطاقة على صدرها تحت الكفن فوُضِعَتْ و قالت: «إذا حشرت يوم القيامة، رَفَعْتُ تلك البطاقة بيدي و شفعتُ في عصاة أمّة أبي».

ترجمه

در خبر آمده که حضرت فاطمه علیهاالسلام چون شنید که پدرش او را به ازدواج (امام علی علیه‌السلام) درآورده و مهریۀ او را درهم قرار داده، گفت: «ای رسول خدا، دختران مردم با درهم ازدواج می‌کنند، پس فرق من با آن‌ها چیست؟ از تو می‌خواهم که آن را رد کنی و از خداوند متعال بخواهی که مهریۀ من را شفاعتِ گناهکاران امتت قرار دهد». پس جبرئیل علیه‌السلام نازل شد و با او برگه‌ای از حریر بود که بر آن نوشته شده بود: «خداوند مهریۀ فاطمۀ زهرا را شفاعت گناهکاران امت پدرش قرار داد».

هنگامی که در حال احتضار بود، وصیت کرد که آن برگه را روی سینۀ او، زیر کفن گذاشته شود. پس گذاشته شد و فرمود: «روزی که در قیامت محشور شوم، آن برگه را با دستم بلند می‌کنم و گناهکاران امت پدرم شفاعت می‌کنم».

منبع

اخبار الدول قرمانی (عالم الکتب)، ج۱، ص۲۵۷.