متن کتاب

عَنِ اَلْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ‌: خَطَبَنَا أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌ فِي اَلشَّهْرِ اَلَّذِي قُتِلَ فِيهِ فَقَالَ: «أَتَاكُمْ شَهْرُ رَمَضَانَ‌ وَ هُوَ سَيِّدُ اَلشُّهُورِ وَ أَوَّلُ اَلسَّنَةِ وَ فِيهِ تَدُورُ رَحَى اَلسُّلْطَانِ، أَلاَ وَ إِنَّكُمْ حَاجٌّ اَلْعَام صَفّاً وَاحِداً وَ آيَةُ ذَلِكَ أَنِّي لَسْتُ فِيكُمْ». قَالَ: فَهُوَ يَنْعَى نَفْسَهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ نَحْنُ لاَ نَدْرِي.

ترجمه

از اَصْبَغ بن نُباته روایت شده: امیرالمؤمنین علیه‌السلام در همان ماهی که در آن به شهادت رسید، برای ما خطبه‌ای خواند و فرمود: «ماه رمضان به‌سوی شما آمد؛ و آن، سرورِ ماه‌ها و آغازِ سال است، و در آن، چرخِ فرمانروایی (خدا) می‌چرخد. آگاه باشید که شما امسال یک‌دست و یک‌صف به حج خواهید رفت، و نشانهٔ آن این است که من در میان شما نخواهم بود». راوی گفت: امام علیه‌السلام در حقیقت خبر از شهادت و رفتنِ خویش را می‌داد، اما ما نمی‌دانستیم.

منبع

الارشاد شیخ مفید (موسسة آل البیت علیهم‌السلام)، ج۱، ص۱۴.