متن کتاب

عن عمير بن إسحاق قال: كنت مع الحسن و الحسين في الدار، فدخل الحسن المخرج ثمّ خرج فقال: «لقد سقيت السمّ مراراً ما سقيته مثل هذه المرّة؛ و لقد لفظت قطعة من كبدي فجعلت أقْلِبُها بعودٍ معي». فقال له الحسين: «من سقاكه‌»؟ فقال: «و ما تريد منه‌؟ أ تريد أن تقتله؟ إن يكن هو هو فاللّه أشدّ نقمة منك، و إن لم يكن هو فما أحبّ أن يؤخذ بي بريءٌ».

ترجمه

از عمیر بن اسحاق روایت شده: من در خانه همراه امام حسن و امام حسین علیهماالسلام بودم. امام حسن علیه‌السلام به بیت‌الخلاء رفت و سپس بیرون آمد و فرمود: «بارها به من زهر خورانده شده، اما هیچ‌گاه مانند این بار نبوده است؛ پاره‌ای از جگرم را بیرون انداختم و با چوبی که همراهم بود، آن را زیر و رو می‌کردم».

امام حسین علیه‌السلام گفت: «چه کسی تو را مسموم کرده است»؟ امام حسن علیه‌السلام فرمود: «از او چه می‌خواهی؟ آیا می‌خواهی او را بکشی؟ اگر آن کسی که در ذهن توست باشد، خدا شدیدتر از تو انتقام خواهد گرفت؛ و اگر او نباشد، دوست ندارم که بی‌گناهی به‌خاطر من مؤاخذه و مجازات شود».

منبع

مقاتل الطالبین (چاپ اعلمی بیروت)، ص۸۱؛ مروج الذهب (مؤسسة دار الهجرة)، ج۲، ص۴۲۷ به نقل از امام سجاد علیه‌السلام.