نقل اول

قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌: «… مَا اِخْتَضَبَتْ مِنَّا اِمْرَأَةٌ وَ لاَ اِدَّهَنَتْ وَ لاَ اِكْتَحَلَتْ وَ لاَ رَجَّلَتْ حَتَّى أَتَانَا رَأْسُ عُبَيْدِ اَللَّهِ بْنِ زِيَادٍ وَ مَا زِلْنَا فِي عَبْرَةٍ بَعْدَهُ…».

ترجمه

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «… هیچ‌یک از زنان ما خود را خضاب (رنگ) نکرد، و روغن نزد، و سرمه نکشید، و موهای خود را شانه نکرد، تا آنکه سرِ عبیدالله بن زیاد نزد ما آمد و ما پس از این همواره در اشک و سوگ بودیم…». 

منبع

کامل الزیارات (مطبعة المرتضویة)، ص۸۱، باب۲۶، ح۶. به همین مضمون در رجال کشی (موسسة آل البیت علیهم‌السلام)، ج۲، ص۳۴۱، ح۲۰۲.

نقل دوم

روى المرزباني بإسناده عن جعفر بن محمّد الصادق عليهما السّلام أنّه قال: «ما اكتحلت هاشميّة، و لا اختضبت، و لا رئي في دار هاشميّ دخان خمس حجج حتّى قُتِل عبيد اللّه بن زياد لعنه اللّه».

و عن عبد اللّه بن محمّد بن أبي سعيد، عن أبي العيناء، عن يحيى ابن راشد، قال: قالت فاطمة بنت عليّ‌: «ما تحنّأت امرأة منّا، و لا أجالتْ في عينها مروداً، و لا امتشطت حتّى بعث المختار رأس عبيد اللّه بن زياد».

ترجمه

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «هیچ زن هاشمی سرمه نکشید و خضاب نکرد، و تا پنج سال در خانه‌ای از خانه‌های بنی‌هاشم دود (غذا) دیده نشد، تا آنگاه که عبیدالله بن زیاد لعنه‌الله کشته شد».

فاطمه دختر امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند: «هیچ زنی از میان ما حنا نبست، و میلِ سرمه در چشم خود نگرداند، و موی خود را شانه نکرد، تا آنگاه که مختار سرِ عبیدالله بن زیاد را فرستاد».

منبع

ذوب النضار ابن نما (جامعه مدرسین)، ص۱۴۴.